Kimsenin olmadığı yerlere gönderildi düşler.
Zaman yoktu.
Akıntıya bırakılan gözyaşları maviye doğru aktı.
Veda edilmedi gözyaşlarına.
Gözyaşları deniz oldu.
Mavi gitti,
Siyah oldu.
"Kitaplar bir halta yaramaz. İnsanın birine ihtiyacı vardır, birine yakın olmak ister." İnler gibi devam etti. "Kimsesi yoksa delirir insan. Kim olduğu hiç önemli değildir, yeter ki yanında biri olsun. İnanın bana, insan fazla yalnız kaldı mı, hastalanır."