Agnes teninde bir an soğukluk ve kutsal  su yüzünden islaklık hissediyor ama sonra kalbinden pompalanan kan yüzüğü ısıtıyor ısısını vücut ısısı ile eşitliyor.
Birine bakıp ruhunun en derinliklerini görebiliyor .İçinde bir nebze kötülük yok.İnsanı olduğundan farklı göründüğü ya da olması gerektiği gibi olduğu için değil ,olduğu gibi seviyor .
Gökyüzündeki aydınlık azalıyor ;güneş
o gün de batmak üzere ;havada hâlâ kıştan kalma ürpertici bir gerginlik var .Piliçlerden biri kendi kendine sessizce homurdanarak azimle toprağı eşeliyor .