Aşağılık kompleksi, bir birey tam olarak adapte ya da donanımlı olmadığı bir sorunla karşılaştığında ve bunu çözemeyeceğine ikna olduğunda ortaya çıkar. öfkede en az özür ya da gözyaşı kadar aşağılık kompleksinin bir göstergesi olabilir.
Zorluklar karşısında geri çekilmenin en aşırı ifadesi intihardır. Burada birey yaşamın tüm sorunları karşısında pes eder, durumunu daha iyi bir hale getirmek için yapabileceği hiçbir şey olmadığı inancını açığa vurur. Her intiharda kapıda her zaman ölümün sorumluluğunu yüklenmiş birini bulabiliriz. Sanki intihar eden kimse," Ben tüm insanların en hassas ve duyarlısıydım, sen bana son derece acımasızca davrandın" der.
Artık ne istiyorsanız ona sahipsiniz.
İsteyip artık sahip olduğunuz o şey, neyin bir parçası olurdu?
Neyi yapabilmeniz konusunda yardımcı olurdu?
Neleri daha farklı,daha az veya daha çok yapmaya başlardınız?
Sahip olmayı arzulayıp artık sahip olduğunuz o şeyi ne için kullanırdınız?
Kendime henüz bunları cevabını veremiyorum ama düşünüp değerlerimi gözden geçirip eksik hissettiğim her ne varsa bulmayı çok istiyorum. Sonunda cevap verebildiğimde ise yeni yine yeniden doğduğumu hissetmeyi istiyorum. Bu alıntı hoşuma gitti bir de..
"Korktuğum hâlde yürümek için nedenlerim var." Aliya İzzetbegoviç