Nurullah Olgun

Ben mutlu insanları bilirim. Nasıl sevdiklerini gördüm. Ruhlarından hayat ve ha reket taşar. Onların dinlenmeleri de seninkinden başka tür lüdür. Başlarını önlerine eğmezler. Gözleri hep açık durur. Pek uyku da uyumazlar. Hep bir işe koşarlar.
Sayfa 436·Kitabı okudu
Reklam
-Şark, dedi. Canım şark. Dışarıdan miskin, budala, çaresiz, fakir... Fakat içinden hiç aldanmamağa karar vermiş... Bir medeniyet için bundan daha güzel ne olabilir? İnsanları içlerinden tatmin etmeği ne zaman öğreneceğiz? Ne zaman bu 'hoşça bak zatına'nın manasını anlayacaklar? -Şark anlamış mıydı sanki? -Anlasın, anlamasın...Söylemişti ya.
Sayfa 379 - Dergâh·Kitabı okudu
Bir zihinde yaşayanlar daima güzeldirler.
Sayfa 388 - Dergah·Kitabı okudu
Mesuliyetini taşıyacağın fikrin adamı ol. Onu kendi uzviyetinde bir ağaç gibi yetiştir. Onun etrafında bir bahçıvan gibi sabırlı ve dikkatli çalış!
Sayfa 333 - Dergah·Kitabı okudu
Her düşüşün altında bir başkası vardır. Ve herkes kendinin mezarıdır.
Sayfa 287·Kitabı okudu
Reklam