n u
@Nurusl
a-perici
öğrenci
28 okur puanı
Mayıs 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Hata yapmaktan çekinme. Yanlış
cümle kur, alakasız şeyleri araya sok, korkma! Ne üstüne olursa olsun; çalışman bir taslak halindeyken, hatta bittiği zaman
bile senin elinden mükemmel olarak çıkmak zorunda değil.
Bunu anlamak önemli ve bir o kadar da rahatlatıcıymış.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kişi bir erkek olarak eşi için, "Sadece benimle insan insana konuşabilir," derse bir hapishane yaratır ve bunun bedelini kendisi, karısı ve çocukları ilişkilerindeki sığlık ve fakirlikle
öder. İlişkideki esas zenginliğin kaynağı kadın ya da erkek olmada değil, kişinin insanlığındadır. İnsanlığını elinden aldığın
andan itibaren kişiyi kör bir kuyuya savurursun. Bu kısır döngü içinde anlamlı bir hayat nasıl devam edebilir?
üniversite gençleriyle konuşurken ısrarla, bastıra bastıra söylüyorum:
Evliliğinizde insan insana konuşmayı önemseyin. Çünkü kadın-erkek ilişkisi uzun sürmeyecek. Esas olan sizin o can cana
duruşunuz olacak. Bir "insan"la evlendiğinizin farkında olmak
ve insan insana konuşmayı başarmak evliliğin temelidir. Bir
evlilikte salt kadın-erkek ilişkisi baskınsa evliliğinizi siz değil,
sosyal kurallar ve beklentiler yönetir
Mükemmel değil, olabileceğinin en iyisi ol. Evet, defalarca tecrübe
ettim bunu. Çalışmalarım sırasında pek çok kez tıkanıp kaldım. Kaygılanmamın, korkmamın, umutsuzluğa düşmemin
hep sonuç vurgulu mükemmele yönelmekten geldiğini gözlemledim. Artık sonuç odaklı mükemmelin peşinde gitmenin
bana göre olmadığını anlamış durumdayım. Çok sevdiğim bir
iş üzerinde çalışırken bile eğer mükemmeli hedef haline getirirsem ve sadece sonuca odaklanırsam süreç zulüm haline,
cehennem azabına dönüşüyor. Neyi niye yaptığımı, hedefimi, her şeyi unutabiliyorum. Bu nedenle, "Yapabileceğimin
en iyisini yapıyor muyum?" sorusunu aklımda tutarak sürece
odaklanmak daha keyifli ve verimli çalışmamı sağlıyor.
şimdi ve buradayı da yaratmak istediğimiz geleceğin farkında olarak dolu dolu yaşamak önem kazanıyor. Tam bu noktada da ikinci unsur olan "zaman" kavramı mühim hale geliyor. Hem "son günümüzmüş" hem de "ilk günümüzmüş" gibi yaşamak anlam kazanıyor. Son günümüz, çünkü ölüm denilen bir gerçek var. Ama aynı zamanda "ilk günümüz"; çünkü önümüzde yatırım yapmamız, oluşturmamız gereken bir gelecek duruyor. Yaşam boyu bunun
dengesini bulmak ve bu dengeyi korumak gerekir.