Ozan Pekgöz
@OPTRN84
33 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Mülksüzler, okununca hayat değiştiren kitaplardan biri. Ama bendeki etkisi biraz farklı olmuştur. Mülksüzler'i bitirince hayatımdan emin oldum. Bu yüzden bendeki yeri -biliyorum paradoksal görünüyor- öğretmek ve ufuk açmakla birlikte daha çok huzurumu temin eden dogmatik bir metin gibi. Kutsal neredeyse...
Peki rahmetlik Ursula annemiz Mülksüzler'de ne mi anlatıyor?
Hikâyenin geçtiği Urras ve Anarres gezegenleri, romanın kaleme alındığı 70'lerin iki kutuplu dünyasına bir gönderme. USA ve USSR çağrışımı bariz.
Baş kahraman Şevek, (belki bu da Brecht'in Şvayk'ı) memleketi Anarres'in başarılmış, kotarılmış, ideal düzeninin nasıl yozlaştığını acıyla tecrübe etmiş bir bilimadamıdır. Devrimin bekçileri hiç bir şey bulamasalar bu defa bekçiliğin kendisini mülk haline getirmiştir. En ufak itirazında hicrete mecbur edilir. Hem de fanatik bir tecrit ve toplu nefret dalgası eşliğinde... Hangi gelişmişlikte olursa olsun dışa kapalılığa yönelen "yerli ve milli" toplumun bireyi nasıl boğduğunu görüyorsunuz.
Fakat Şevek, can havliyle vardığı Urras'ta da mutlu olamaz. Orada da, memleketinin geçmişte kurtulduğu sömürü düzeninin nihaî bir versiyonuyla karşılaşır.
Bir tarafta fanatik yoksul gururu içeriye pazarlayarak bir arada tutulan sovyet/doğu bloğu, öbür tarafta vahşiliğiyle övünen kapitalizm...
Le Guin'in kasten yaptığını iddia etmiyorum ama ben Şevek'te ve yolculuğunda tersinden -ama vuslata eren- bir Nâzım hikâyesi buldum. Bununla birlikte, her ciddi bilimkurgu eserde karşımıza çıkan felsefi sorular, sosyolojik sorunlar ve politik yansıtmalar Mülksüzlerin ana omurgasını oluşturuyor.
Bilimkurgu'nun mübarek annesi Le Guin huzurla uyusun.
Minosluların Atlantik üzerinden Amerika'ya yolculuk ettikleri tarihi yine de MÖ 2800 yıl öncesine çekmek olası görünüyor. Bu sayede nasıl olup da Mısır'daki mumyalarda koka ve nikotinin bulunduğu ve nasıl olup da Amerika'ya has bitkilerin MÖ 2800'de Ortadoğu'da da görüldüğü açıklanabilir.
Alman yargı düzenindeki yargıçların çoğu Nazizmin buyruklarına boyun eğerek mesleklerinin vazgeçilmez ilkesi hak, hukuk ve adaletten uzaklaştılar. Yasalar iktidarın ötekileştirdiklerine eşit uygulanmadı. Sözde hukuk uzmanı olan bu kişilerin göğüslerine takılı işaretler de onların iktidar partisinin uygulayıcıları olduğunu gösteriyordu.
