Zamanda yolculuk edebilseydiniz kiminle buluşmak isterdiniz?İnsan ve Duygular
Son zamanlarda Japon edebiyatıyla tanıştım ve gerçekten çok yaratıcı romanlar ve hikayeler okudum ve bu kitapta onlardan biri.İnsanın geçmişi değiştiremeyip,geçmişle olan bağlantılarını,anılarını ve büsbütün tüm geçmiş zamanın arkasında kalması gerektiğini anlatan bir kitap.Yazarın,okurken sürekleyici 4 hikayesindede insanı uzun uzadıya düşündürüp durması ve konuların gerçekten dramatik ve gerçekçi olması insanı alıp sanki o sandalyeye sen oturmuşsun hissiyatına itiyor.Son zamanlarda okurken çok etkilendiğim kitaplardan biri diyebilirim.
Ve şu alıntıyla incelememi sonlandırıyorum;
Duygular da yerçekimine göre hareket ediyordu.Bağınız olan,duygularınızı paylaştığınız birinin karşısında yalan söyleyip paçayı kurtarmak zordu.Gerçekler ortaya çıkmak isterdi.Bu,özellikle üzüntünüzü ya da hassasiyetinizi gizlemeye çalıştığınız zamanlarda geçerliydi.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ben umudumu tırnaklarımla kazıya kazıya kaybettim.İnsan ve Duygular
Hakan Gün~Day bu sefer bize kısa öyküleriyle,kitaplarından,yan karakterlerden ve dergilerde yazdıklarıyla ulaşıyor.Vurgularıyla yine bize ucundan tattırdığı o yazı tarzıyla,yine sevdirdi.
Okurken yüzünde tebessüm,
Akılda bıraktığı düşünceler,
Ve kendi tarzında ifadeleriyle size tadımlık bir kitap.
Neyse.Kitabın bir kısmı ile bitirmek isterim;
‘Kim ya da ne olduğuna dair düşüncelerini yaz.Elbette yazacaklarını ben okuyamam.Çünkü bana ulaşana kadar,farklı yaşlardaki bizler tarafından o kağıtlar çoktan kaybedilmiş olur.Dolayısıyla bana yazma.Kendine yaz.Kendin için yaz.Ben seni anlamasam da olur.Ben seni tanımasam da olur.Sen,kendini tanı yeter.Her ne kadar bunu tam olarak başaramayacak olsan da dene.İstediğin kadar dene ve yanıl.Ama dene.Açıkçası,bunu senin için istemiyorum.Kendini tanımak için çabalamanı sadece kendimi tanıma çabamda bana yardımcı olması için istiyorum.Biliyorum ki sen bir cümleye başlarsan devamını ben getiririm.
Ben ve benden sonrakiler…’
Hakan Günday
Hakan GündayHiçbir şey yok-Her şey varEdebiyat
Puan vermedi·533 syf.··
Beğendi
·2023 165. kitabı
·22 günde okudu
·Okunma: 30 Kasım 2023 01:39
Tarifi zor bir kitap evet.. evet.. tarifi gerçekten zor bir kitap.Zamanında çok merak ederek okumaya heves ettiğim ve beni girdaplar’ın içine sokup sokup çıkaran o kitap.Tekrardan okumaktan korktuğum fakat her seferinde tekrar okumalısın,zihnini yıpratmalısın, yaralamalısın,kendini görmeli,bilmeli,duymalı,gibi iyi kötü bütün duyguları yaşattıran o kitap.Benim için Türk edebiyatında yazılmış en iyi romanlardan biridir.Benim en sevdiğim romandır.İnceleyebilirim sabaha kadar lakin sadece tavsiyem;
okumalı her insan.. :)
‘Gelecekten geçmiş çıkarsa şimdiki zaman kalır..’
Beklemesini onlar kadar bilen yoktur.Edebiyat-Düşünce
Yazarın mükemmel kullandığı türkçe ile başlamak istiyorum.Bu kitap aynı zamanda size türkçeyi hatırlatacak ve daha çok benimsetecektir.
Kitabın konusu aslında başlıkta yazdığı gibi.
İnsanın bıkkınlıklarını,serzenişlerini,mücadelesini güzel betimlemelerle dile getirir.Aslında bunu tek cümle ile açıklamıştır yazar.
‘Ağaçların bile sıhhatine imrenerek yürürdüm.’
Hastahane bahçelerinden bahsettiği kısımda insanın içinde yaşadığı buhranı ve insan psikolojisinin ve karakterin verdiği tepkiler çok enteresandır.
‘İçimde garip bir karıncalanma halinde bir takım iniltiler,mırıltılar,şekilsiz gölgeler…’
Hüzün verir hastahane bahçeleri tarifi değişik bir ortamdır.Mânâsını çözemeyen yazarımız bizede o hissiyatı aşılar.
Aslında karakterin bir takım mazoşist halleri gözümüze soka soka kitapta geçsede kimi zaman ‘ince bir sızı’ gibi bahsedip bir anda konu değişimi sizi romanın içine dahada sürükler.
Roman beni her kısmında ayrı etkiledi fakat yazarın belki de ismini değiştirme şansı olsa yapacağı isimde bu kitap için ‘Izdırap’ olurdu diyebilirim.
Sevdiği kıza duyduğu aşktan söz etmek gerekirse tek kelime ile söz edicem. “ÜMİT”
“Ümit etmemenin rahatlığından başka barınacak ruhî bir köşem kalmadı” diyor.Zaten daha ne diyebilir ki.
Romanın sonunda artık yazarda sinirleniyor diye düşündüm.Nedendir bilmiyorum ama sanırım bu cümle düşüncemde etkili oldu;
‘Büyük bir hastalık geçirmeyenler,her şeyi anladıklarını iddia edemezler.’
Sona gelirsek bu romanın ana fikri;
Izdırap=Sevinç
*ıstırap
Izdırabın ilacı ızdıraptır.
İyi okumalar..
Sizi rahatsız etmeye geldim! -Ali ŞeriatiEdebiyat & Roman
Kitap’ta bir mezhep kültürünü,islamın 1970’lerde ki durumu hakkında bilgi edinebilecğiniz ve yazar’ın sevdiklerine,ailesine yazdığı mektupları okuyorsunuz.Sosyoloji ve dinler tarihi konusunda doktora yapmış ve hayatı hapiste geçmiş bir yazar.Ali Şiiliği konusunda gerekli bilgi birikimi size anlatan bu kitapta mezhepler arası sorunları,yanlışları ve doğruları net biçimde tanımlıyor.
-Yazar’ın çok açıklayıcı bir örneği vardır ve çok güzel özetlemiştir;
Din bir ideolojidir.İdeoloji insanda ‘güdü’ nün devamıdır.
-Yazarın mektuplarında intihardan söz ettiği kısımlarda Mesnevi’den örneklerle nasıl vazgeçtiğini anlatır.
-Mektuplarını çok güzel Sureler ile süslemiş ve ana fikirleri oraya güzelce Sureler aracılığı ile belirtmiştir.
Kitapta ilk ve sonu aynı olan şu müthiş sözlerle,incelememi bitiriyorum;
“Yalnızların en yalnızı olsam da Allah var.
O her yokluğun yerini tutar.
Lanetlemeler ve övgüler boştur.
Yaratılmışların hepsi kudurmuş kurt olsa,
üzerime gökten korku ve kin yağsa da
Sen benim ölümsüz,zarar görmeyen Mevlamsın
Ey ebedi sığınak!
Sığınılacak hiçbir yer kalmasa da sığınak olarak Sen yetersin.”