Ogün izgi
@Ogunooo
Öğretmen
Ağrı
Kastamonu
13 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
İnsan, böylelikle, umut dolu, kendi yolunda gider durur ; günler uzun ve sakindir…
… ama bir noktada , belki de içgüdüsel olarak insan geri döner ve arkasındaki bir kapının kapanarak dönüşü olanaksız kıldığını fark eder. İşte o zaman, bir şeylerin değişmiş olduğunun ayırdına varırız, güneş eskisi gibi kıpırtısız değildir, hızlı hareket etmektedir; ne yazık ki, henüz bakmaya bile fırsat bulamadan, onun ufkun ucuna doğru hızla kaydığını , bulutların hareketsiz durmadığını, birbirlerinin üzerine çıkarak kaçtıklarını görürüz ; zamanın geçtiğini ve günü gelince yolun zorunlu olarak son bulacağını anlarız.
Sayfa 49
İnsan boğulmamak için nasıl da bir saman çöpüne bile sarılabiliyor!
Acı ve üzüntü, engin bir bilinç ve derin bir yürek için her zaman zorunludur.
İnsan bazen öyle bir sınıra gekir ki, onu aşamaz musuz olur; aşar, bu kez belki daha mutsuz olur.
"Hmm...Evet...Hem her şey insanın kendi elinde,hem de insan yalnızca korkaklığı yüzünden ne fırsatlar kaçırıyor... Bu artık yadsınamaz bir gerçek, bir belit. İlginç bir şey, acaba insanlar en çok neden korkarlar? Atacakları yeni bir adımdan, kendi söyleyecekleri yeni bir sözden herhalde...