Oğuz
@OguzzHan
10/10
Beğendi
·2018 53. kitabı
Eski Ahit Peygamberlerinin karşı olduğu putlar, ya da ağaçlar, tepelerdi; günümüzün putlarıysa liderler, kurumlar, özellikle de devlet, ulus, üretim, yasa ve düzen ile insanın ürettiği her şeydir. İnsanın Tanrıya inanıp inanmadığı, putları yadsıyıp yadsımadığı sorunu yanında önemsiz kalmaktadır. Yabancılaşma kavramı, Kutsal Kitaptaki putçuluk kavramıyla aynıdır. Her ikisi de, insanın kendi yarattığı şeylere ve kendisinin oluşturduğu koşullara boyun eğmesi anlamına gelir. Tanrıya inananlarla inanmayanları ayıran şey ne olursa olsun, ortak geleneklerine bağlı insanları birleştiren tek bir şey vardır: Putçuluğa karşı savaş ve hiçbir şeyin ve hiçbir kurumun Tanrının yerini alamayacağı inancı, ya da Tanrıya inanmayan kişinin ağzıyla söylersek, hiç-birşeye ayrılmış olan o boşluğun yerini hiç bir şeyin alamayacağı inancı.
İnsanlık için biricik umut Slovakyalı salyangozlardaFelsefe
Teknoloji toplumu içinde yaşayan, zamanının verimli kısımlarında üreten, üretmeyen zamanında da tüketen ve benliğinden arındırılmış olan insanın varoluşu için hala umut olduğunu kanıtlıyor bu eserinde, Fromm.
Günümüzde yaşanan kimlik krizlerinden, temelde insanoğlunun giderek yabancılaşmasından ve maddeleşmeden kaynaklanan insanoğlunun zevkleri başta olmak üzere duygularının ve algılarının metalaştırılmasından kurtulmak için ve teknoloji toplumunun insancıl bir topluma dönüştürülmesi yolunda yolunda hala gerçek bir umut var. Burada kimsenin temel bir yükümlülüğü yok ama kendimiz başta olmak üzere insanın [makinadan ziyade] insana dönüşümünden kaçmaya hakkımız da yok.
Kendi benliğimizi insanca yaşamanız ve ihtiyaçtan fazlasında gözünüzün olmaması dileğiyle...