Raskolnikov
@Okan1473
Yıllardır okumayı planladığım kitaplar arasında bulunuyordu. Biraz daha olgunlaşayım, biraz daha klasik okuyayım diye hazırlıyordum kendimi. Boşuna beklemişim görüyorum ki. Zira kitap Sokratesin etrafına doğru mu söylüyorum diye sorup Glaukon ve diğerlerinin evet doğru demesinden oluşuyor. Kitap kötülüğü iyilikten üstün tutarak başlıyor. Bunu da kanıtlarla destekliyor. Biterken iyilik kötülükten üstün diyor yine kanıtlarla destekliyor. Bir Allahın kulu da kötülüğün üstün olduğu kanıtları cevap olarak söylemedi yine doğru dedi Glaukon. Verdiği ütopyalar içinde de sapkın zihniyetler mevcut. Anlatmak istenen 367 sayfa yerine 50 sayfada anlatılırdı. Bomboş bir kitap olarak görüyorum. Bu eleştiriyi okuyan biri antik dönemde bu kadarı bile çok diyebilir. Antik dönemden günümüze ulaşmış kendini o kadar güzel metinler var ki bunu başarız buluyorum. Bu şekilde ideal toplum ve devlet düzeni okuyacağım diyorsanız gidin Ütopia yı falan okuyun.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Öncelikle belirtmek isterim ki yazarın tüm yetişkin kitaplarını okudum, müzesinde 1 saat sıra bekledim, bir imza gününe denk gelsem de tanışsam diye sabırsızlanıyorum. O nedenle objektif de olamayabilirim. Zira sadece kitaplarını değil, sosyal medyada paylaştığı fotoğraf altı yazılarını da hayata bakış açısını da çok seviyorum. Gelelim kitaba. Kitap, yazarın ilk romanı. Kendisi usta ve ödüllü bir öykücü. Hem çocuk öyküleri, hem yetişkin öyküleri yazmak, hem de iki müze açmak zor gelmiyormuş gibi bir de roman yazdı. İyi ki de yazdı. Kitapta çekirdek ailelere ayrılmış büyük bir ailenin yaşamı anlatılıyor. İyisiyle kötüsüyle, yalanıyla doğrusuyla. Bunları da ailenin her bir ferdinin ağzından dinliyoruz ki bu kısım da ayrıca çok hoştu. Ancak iki karakter var ki içim gitti; Ethem ve Nurten. Kitabı Etheme ithaf etmiş yazar ama Nurtene yaşadığım derin hüznü bugüne kadar okuduğum kitaplar da pek az karaktere hissetmişimdir. Aile içindeki düğümler ve sır perdeleri sayfalar ilerledikçe öylesine sizi içine alarak aralanıyor ki kaptırıp gidiyorsunuz. Kitap çok sade ve akıcı bir dille yazılmış, bir solukta okunacak kitaplardan. Zaten Kelime Müzesi olan bir yazarın Türkçeyi bu kadar güzel kullanması da çok doğaldır diye düşünüyorum. Kitapta çok sevdiğim bir kısım var karakterlerden biri sorguluyor : " Zenginin zengin diye, fakirin fakir zaten diye, gencin genç diye, yaşlının yaşlı diye derdi yok sanılıyor. Kime hak lan bu dert ? Niye sormuyor kimse kimseye derdini ?" Ailenin tüm bireylerenin bir derdi var ancak kimsenin birbirinin derdinden haberi yok. Hepsinin sırtına öyle bir yük olmuş ki o dertler. Özetle çok güzel bir kitaptı, şiddetle tavsiye ediyorum.
Yazarı Nietzsche,Tolstoy,Freud gibi dönemin ünlü isimleriyle olan aşk ilişkilerinden dolayı zaten merak ediyorum. Daha doğrusu bu dehaları kendine aşık eden bir kadının yazdıklarını merak ediyordum. Bu kitapta erkek-kadın ilişkilerinde erkek ve kadın taraflarını detaylıca incelemiş. Kendisi de bu konuda belli ki baya bir kafa yormuş ve belirli bir uzmanlık edinmiş. Hatta bu kitaptan sonra şöyle düşünmeye başladım edindiği bu uzmanlıkla da bu isimleri etkilemiş olabilir. Tabii yaşadığı dönemde bir kadının bunları yapıyor olması da erkekleri etkilemiş olabilir. Velhasıl yazarın kalemini beğendim, beklediğimin üstünde bir akıcılık ve ayakları yere basan olay örgüsüne sahip bir anlatımı vardı.
Yazılış tekniği olarak çok garip bir kitap. Soldaki sayfa erkeğin günlüğünü sağdaki sayfa kadının günlüğünü içeriyor. Ben önce sağ tarafta bulunan sayfaları art arda okudum, daha sonra sol taraftakileri. Böyle konu bütünlüğü çok daha sağlam kalıyor öbür türlü kadın-erkek hikayesi birbirine karışıp anlaşılmaz hale gelebilir. Kitap çok güzel bir aşk hikayesi barındırıyor. İki aşık ve aşıklardan birinin kardeşiyle birlikte 3 kişilik bir aşk bu. Kitabın verdikleri beni fazlasıyla tatmin etti. Özellikle yazım şekli ayrıca hoşuma gitti. Yazarın diğer kitaplarını da deneme isteği uyandırdı.
Nehlüdov isimli karakterin geçmişte yaptığı bir hatadan dolayı yaşamını nasıl değiştirdiğini aktaran bir roman. Kitapta yazar Rus toplumunu, Rus mahkumları ve hapishaneleri, adalet ve hukuk kavramının insan oğlunun elinde nasıl insana zararlı, topluma faydasız hale geldiğini anlatıyor. Adalet ve işlenen suçlara verilen cezalar hakkında hayata bakış açımı değiştirdi diyebilirim. Akıcılığı ve yazarın anlatmak istedikleri ile birlikte tavsiye edebileceğim bir kitap.
