Nevin de mektup bekliyordu. Benim gibi. Ona da gelmemişti. Nevin nişanlısını merak ediyor. Neden görüşe gelmiyor, dedim. Gelemezmiş. O da kafesteymiş bizim gibi.
“Ancak kuşlar getirebilir onun haberlerini,” dedi Nevin.
Nişanlın neden kafeste diye sordum. Halkını sevdiği içinmiş.
“Sen niye buradasın?” diye sordum Nevin’e.
O da halkını sevdiği için buradaymış. Ben büyüyünce halkımı hiç sevmeyeceğim. Halkını sevenler hep kafese giriyor.