Okan arpacı
@Okanarpaci
“
O zamanlar ne rapor vermem gereken bir sevgilim, ne telefon etmek ne de konuşmak istediğim biri vardı , bir şeyleri paylaşmaya ihtiyaç duymuyordum çünkü zaten paylaşılmışlardı,derinlerde dünyanın bir parçası olduğumu hissettim , geriye dönüp Split’deki o özel cuma gecesini düşündüğümde hala aynı şeyi hissederim. Hayatın hedefi ve anlamı acıları
dengeleyecek bu türden pek çok anı biriktirmek olmalı , zor günlerde kaçabilecek böyle anlardan kurulu bir ev inşa etmeli insan kendine.
Reklam
Sybille Bedford bir yerlerde şöyle yazmıştı : İnsan gençken kendini bir bütüne, insanlığın temel ilkelerine bağlı hissetmez, insan gençken bir süre şey dener çünkü hayat bir genel prova gibi algılanır, perde gerçekten açıldığında değiştirilebilecek bir prova gibi. Ama gün gelir perdenin her daim açık olduğu kafasına dank eder. Sahnelenen , oyunun kendisidir.
Kaldırımın ortasında duruyorum. Altüst olmuş bir haldeyim.
“ Beni tanımadılar. “ diye tekrarlıyorum.
O da duruyor . Elim hâlâ kolunda.
“ Sizi hiç görmemiş oldukları için. “ diyor. “ Ben sizi her koşulda tanırım.
Özgürlük , karar , irade bütün bunlar kuruntudan ibarettir. Arıların yazgısını paylaşmadan bal yapabileceğimizi sanıyoruz; ama biz de , görevlerini yerine getirmeye ve sonra da ölmeye mahkum zavallı arılardan başka bir şey değiliz.
Öncelikle yaşamın getirdiğini kabul edeceksin. Durum ne ise kabul. Kabul etmek demek “ Aman nr hüzel , “ demek değil , o an önündeki ne ise onunla barış içinde olmandır. Direnmemektir . Reddetmemektir . Vır vır şikayetle geçirdiğin o günlerin sonu geldi
Reklam