Semiha Kartal

“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Babam anne­min olmadığı bir evde mutlu olamazken, annemin onun olmadığı bir çadırda mutlu olabilmesine ağlıyor­ du. Başka hiçbir şeye değil.
Sayfa 67
Çok iyi bilirim
Bir paket çekirdekle kendini sağaltan, varoluş sı­kıntılarını geçici olarak da olsa dindiren bir kadındı annem.
Sayfa 50
Taşındığının haftası kabilesini ateş başına toplayan bir şaman gibi büyük bir masa kuran ve top­lu halde yeme içmenin bir mekâna derhal hayat katan, daha doğrusu bir mekânı derhal hayata katan bir yön­tem olduğuna inanan bir başkasını da biliyordum.
Sayfa 16
Ölüme "göçüp gitmek" diyen ya da "huzur içinde " ölündüğünü düşünen her kimse diye dusunuyor Eliza , hiç ölüm görmemiştir. Ölüm vahşi bir şey,bir savaş. Vücut duvara tutunan sarmaşık gibi hayata yapışıyor ve onu kolay kolay bırakmıyor, bıakmamak için savaşıyor.
Sayfa 201