İnsan ne kerte demirden de olsa yine burda en mutlu bir yanını akbabalara kaptırır. İnsanın canını almasalar da çoğu zaman ruhunu bir deri bir kemik bırakırlar.
Şair, sen bir düşler dünyasının adamısın. Bak, daha gerçekçi köylü arkadaşlar, öte yandan sana kıskıs gülüyorlar. Sen, yine karıncalarına ekmek doğramana bak, aldırma. Dışarda yoksullara ekmek doğrayalım diyen şiirlerin yüzünden hışma uğradın. Korkma, burada karıncalarına ekmek kırıntıları verdiğinden dolayi hiç kimse seni falakaya yatıramaz.
Burda dert, üzüntü, aşksızlık, özgürlüksüzlük, kaygu akbabaları, insan yüreklerindeki son güzellikleri erdemleri yiyerek geçinir.
Burda insan, mahpus, bütün acılar serbesttir. Buranın bekçisi olan kanunun kitabında acıma diye bir şey yazmaz.
İyi ki biz yüreğimizi düşüncemizin buyruğuna vermişiz. Belki bu yüzden sarsıntımız daha az olacak. Belki bu yüzden yaşamak sevincimiz daha az ağlayıp saçlarını daha az yolacak.