İncelenmenin verdiği haz o kadar derine iniyordu ki Breuer, yaşlılık, hayattaki kayıplar, kişinin arkadaşlarından daha uzun yaşaması gibi şeylerin verdiği acının asıl bu gözlem yokluğundan, yani hiçkimsenin şahit olmadığı bir yaşam sürmekten kaynaklandığına inanıyordu.