Okuduğum Kitap
@Okudugumkitap
19 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
Nereden geldiğini, kim olduğunu asla unutma. Çünkü etrafındaki kimse unutmaz bunu. Kendi gerçeğini güce çevir. Böylece hakkındaki gerçek asla zayıf noktan olmaz. Gerçeğin senin zırhın olsun ki, kimse seni o gerçeği kullanarak incitemesin.
Reklam
Yersiz bir umut, umutsuzluğun kendisinden de kötü
Büyükannemin ilginç bir teorisi vardı: Hepimiz, içimizde bir kutu kibritle doğarız. Ama tek başımıza bunu yakamayız. Deneyde görüldüğü gibi oksijene ve mum alevine ihtiyacımız vardır. Örneğin, oksijen, sevdiğimiz insanın nefesinden gelebilir. Mum aleviyse güzel bir yemek, müzik, okşamalar ya da güzel sözlerdir. Bunlardan biri parlamaya neden olur ve içimizdeki kibritlerden birini yakar. Bir an yoğun bir heyecan hissederiz. İçimize çok hoş bir sıcaklık yayılır. Bu sıcaklık zamanla yavaş yavaş yok olur. Sonra yeni bir parlama olur ve içimizde bir kibrit daha yanar. Bu duyguyu yaşamak isteyen herkes, kendi içindeki patlayıcıları keşfetmek zorundadır. Bunlar yanarak ruhumuzun beslenmesine yardımcı olur. Yani başka türlü söylersek, bu yanma ruhumuza enerji verir. Bir kişi eğer kendi tutuşturucularını zaman içinde keşfedemezse, içindeki kibritler nemlenir, hiçbir şekilde yanmaz olur. O zaman ruhumuz bedenimizi terk eder. Karanlıkların içinde el yordamıyla boş yere kendisine besin arar. Ona besin sağlayacak tek kaynağın terk ettiği, soğuktan titreyen o vücutta olduğunu bilmez.
Ne zaman çok yalnızım, diye düşünsem, durumum daha kasvetli ve gerçek bir hal alıyor. Bir şeyleri düşünerek var edebilirsiniz. Toprağı kazıp çıkarabilirsiniz onları.
Trajik günler, trajik olmayan öteki günler gibi başlar. Bir rutindesindir, senin kişisel rutinindir bu ama gün gelir hayat seni var olduğunu bilmediğim bir yere ve zamana fırlatıverir. O sesi son kez işiteceksin, o yüzü son kez göreceksindir ama sen bunu bilmezsin ve günlerin sıradanlığı içinde yaşarsın.
Reklam