Dokunma duyumu, gelişme için yeme içme kadar önemlidir.
XIX'uncu yüzyılın sonlarında ve XX'inci yüzyılın başlarında yetimhanelerde
ölen çocukların oranı oldukça yüksekti. O zamanki hekimlik,
bebeğin sadece biyolojik beslenmesine, temiz çevrede bulunmasına
önem veriyor, fakat çocukların psikolojik ihtiyaçlarını düşünmüyordu.
Yıllar sonra yapılmaya başlanan araştırmalar, bebeklerin gıda
yoksunluğundan değil, kucağa alınıp sevilmemekten kaynaklanan,
ruhsal kökenli hastalıklardan öldüklerini ortaya çıkarmıştır. Batı
ülkelerinde bugün, yetimhanelerde bebeğin günde birçok kez kucağa
alınıp sevilmesi, onunla konuşulması yöntemi uygulanıyor. Çocukların
kucağa sık sık alınmasıyla, ölüm oranında bir düşme olduğu gözlenmiştir.