Fakat bunu düşünürken yalnız o adamların dışlarına bakarız;onların da birer kafaları,bunun içinde isteseler de istemeseler de işlemeye mahkum birer dimağları bulunduğunu,bunun neticesi olarak kendilerine göre bir iç alemleri olacağını hiç aklımıza getirmeyiz.
Bir kitabı okurken geçen iki saatin ömrümün bir çok senelerinden daha dolu daha ehemmiyetli olduğunu fark edince,insan hayatının ürkütücü hiçliğini düşünür ve yeis içinde kalırım