okurillus
@Okurillus
- Ruhu için okuyan biri
Şu anda okuduğu kitaplar
Böyle etkileyici bir eser okumayalı uzun zaman olmuştu. Kitabı okurken bir o kadar keyif alırken bir o kadar da zorlandım. Kendi kendime şunu sordum: Bu anlamsız vea rahatsız edici davranışlarımızın altında yatan etki mekanizmaları bunlar mıymış?.. dedim.
Bir öğretmen olarak, bir eş olarak veya bir arkadaş olarak bazı insanlar neden etrafındakileri aşağılıyor ve onlara sürekli üstünlük kurmaya çalışıyor?.. işte tam bu konuda Alfred Adler çok güzel açıklamalar yapmış. Bu soru kitabın ana fikri diyebilirim.
Kitapta Alfred Adler, 80. syf dan itibaren bize şunu anlatıyor:
Bir kişinin çocukluk anılarına bakarak o kişinin yaşamı anlama ya da anlamlandırma çabasını anlayabiliriz ve o kişinin kişiliği hakkında yorumlar yapabilir, kişiliğini analiz edebiliriz.
Kitabın izleyen sayfalarında Adler bunu ispatlamak için 9 tane klinik vakayı bize anlatıyor. Ve bence bu kısmı psikoloji okuyan veya psikoloji ile ilgilenenler tekrar tekrar okumalı. (Ben tekrar tekrar okudum ve anlayabildiğimi umuyorum)
Çocukluk anılarına da önem veren Freud'un düşüncesinde Adler katılırken; Freud'un Oedipus kompleksi kuramında yanılgıdan başka bir şey olmadığını söylüyor. Böyle bir işte cinsiyetle ilgisi olmadığını da vurguluyor. Bu kısımda Adler'e katılıyorum.
Bunun gibi durumlar gerçekten gelişim psikolojisi adına yapılmış nitelikli düşünceler.
Bu kitap, çocuğun okulda bu kadar başarısız bu kadar yaramaz olmasına rağmen evde çok zeki ve akıllıca davranışlar sergilemesinde gelişen çelişkinin sebebi altında yatan etki mekanizmasını anlayabilmemi sağladı diyebilirim.
Adler için Bireysel sosyallik büyük önem taşımaktadır. Hatta çocukluğunda sosyalleşmeyi ebeveynlerinden öğrenememiş bireylerin piskoza, üstünlük kompleksine, nevrozlara yakalanabileceklerini yani sağlıklı bir birey olarak hayatlarına
Reklam
Çağdaş psikologlar, durumu geniş ölçüde yanlış anlamışlardır. Örneğin, Freud'un Oedipus kompleksi kuramında çocukların annelerine aşık olup onunla evlenmek, beri yandan babalarına nefret ve kin besleyip onu öldürmek istedikleri varsayılır. Bu görüş yanılgıdan başka bir şey değildir ve çocukların gelişim sürecinin doğru dürüst anlaşılması durumunda böyle bir hataya düşülmesi olanaksızdır. Oedipus kompleksine annesinin tüm ilgi ve sevgisine yalnızca kendisi sahip olmak, başka herkesi bunun dışında bırakmak isteyen bir çocukta rastlanabilir ancak. Böyle bir işte cinsiyetle ilgisi yoktur.
Sevgi fazlasıyla yüce bir ödevdir, ödevin çözümü bizden o kadar büyük güçle ve yaratıcı çabayla işe sarılmamızı ister ki, sözkonusu kişilerin üzerine böyle ek bir yük yüklememiz doğru sayılamaz.
Gelişimde yerinden oynatılmaz sınırların varlığına inanan hiçbir öğretmen, bir çocuğun kendi gelişiminin önüne çektiği sınırları genişletmenin üstesinden gelemez.
Reklam