Selin HALLI TUNÇER
@OkurperestAnne
Suat Derviş'in kalemiyle tanıştığım bu eser başkahramanın bile kitabın önüne geçtiği bir yapıya dönüşür bir süre sonra. Başkahraman adına defalarca sinema uyarılması olur ve müzikal tiyatro oyununa bile biletler kapışa kapışa satılır. Saf bir aşkı anlatan, sokak jargonun bol olduğu bu kitap döneminin İstanbul'unu da anlatır. Suat Derviş gibi entelektüel bir ailede büyüyen bir kişinin sokak jargonuna bu kadar hakim olması takdire şayan
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Uyy havar...Edebiyat
Kitabı bitirdikten sonra gözlerinizi bir boşluğa dikip öylece bakakalıyorsunuz. Yıllardır okullarda öğretilen I.Dünya Savaşı'nın bambaşka bir yanını, daha önce hiç öğretilmeyen, konuşulmayan bir başka boyutunu görüyorsunuz 'açlığı ve geride kalanların yaşadıkları dramı'.
'Vatan,millet, Sakarya' nidaları önemini yitirip yerini sorgulamaya bırakıyor.
Okurken en acı veren şey ise yazarın kendi hayatını anlatıyor olması, okunan bunca şeyin gerçek olması bir kalp çarpıntısı yaratıyor insanın yüreğinde. Popüler kitap ve yazarlardan nasibini almamış bu yazarın daha fazla okunması ve bilinmesi gerekiyor.
İncelemeEdebiyat
Başkahramanın gençliğinde yaşadığı mirasyedi,züppe bir hayatını anlatacağını zannettiğim kitap okudukça farklı konulara evrimleşti. Su gibi akıp giden sayfalarda kitap isminin aksine 'ölümü' hissettirdi en derininden. Yazar bu kadar kısa ve öz anlatımda bile yaşanılan döneme Mao'nun Kültür Devrimi adı altında halkın yaşadığı drama yer verdi hatta bu durumdan dolayı kitap yayımlandığı yıl ülkesinde senelerce yasaklandı. Kitabı bitirince aklımda tek soru "Uzun bir yaşam bir insana Tanrı tarafından verilen en buyuk ceza olabilir mi ?"
Hepimizin hayali olan Ütopya ! Adalet sistemini yeniden sorgulatan, altını değersizleştiren, işçinin toplumda olması gereken asıl yerini hatırlatan, kimsenin dininden ötürü kötülenmediği, savaşların daha fazla toprağa sahip olmak için değil sadece kendi toprağını korumak için gerekli olduğu ve daha bir çok konunun hayallerimizde özlemini çektiğimiz bir ülkede olması gerektiği gibi ele alınmış. Okurken böyle bir ülke var olabilir mi ? diye sorgularken bulursunuz kendinizi. Evet bahsedilen ülke utopiktir gerçek olması zor ve güçtür ama en azindan kendi ülkemiz için (birebir aynı ülke olmasını dilemek polyanacılık olurdu) asgari düzeyde de olsa gerçekleşmesini diliyorum. Son zamanlarda yaşadıklarımız çok umut vermese de inanıyorum ki bir gün adalet sistemi birilerinin arka bahçesi olmaktan çıkacak, bu ülkenin eğitimcileri haklarını aramak için yerlerde sürünmeyecek, kadınlar ikinci sınıf insan olmaktan çıkacak ve bu ülkenin çocukları gelecek kaygısı taşımadan kahkahalar atabilecek.
Güçlü kadının kalemi Halide Edip !Edebiyat
Hiç şüphesiz ki güçlü kadının kalemidir Halide Edip. Sinekli Bakkal'ıyla dönemin siyasi ve toplumsal olaylarına, insan ilişkilerine, kadının ikinci planda olmayıp hayatın direkt merkezinde yer alan varlık olduğuna ışık tutarak yazar eserini. Kendi iç buhranlarını kitaptaki kadın karakterler üzerinden verdiğini görürüz dini sorgularken Rabia'dır, istibdat dönemini sorgularken Sabiha Hanımdır. Kafasında defalarca sorguladığı 'batı' Peregrini'dir 'doğu' ise Rabia'dır peki bu ikisinden doğru olan hangisidir ? Halide Edip salt bir tek doğru olmadığına emindir işte bu yüzden doğu ve batıyı sentezler bu sentez yine sanat sayesinde olur.
Uzun süslü cümleler, tasvirler yoktur kitabında ya da olaylar Tanzimat sanatçılarının eserlerindeki gibi yeşilçam havasında değildir. Olaylar hızlı bir şekilde gelişir ve ilerler ama yazdığı dönemden dolayı çok fazla eski kelime vardır eski kelimelerin anlamlarına bakmaktan bazen kitabın akışını kaçırabilirsiniz okurken bir kadın olarak Halide Edip'le de içten içe bir gururlanırsınız.