Ellerini yüzümde gezdir,
Sil alnımdan yorgunluğu,
Gözlerimin altından
Yaşamak korkusunu al,
Avuçlarından çıkmış bir heykel olsun başım.
Sonra sen de gözlerini kapat,
Bırak, ellerin sessizce düşünsün
Düşüncende yaşamak isterim ben senin:
Bir gün en yalnız saatinde
Parmak uçlarından
Ve avuçlarından
Gelip konuşurum seninle.
Bilsen ne kadar özledim seni.
Yaz günleri kaldırıp tül perdeni
kıpkırmızı doğan aya
daha bir hayli zaman bensiz bakacaksın,
bensiz üfleyip lambanı
bensiz yakacaksın!
İnandığınız gibi yaşamazsanız, yaşadığınız gibi inanmaya başlarsınız. Yaptığınıza bir kılıf bir bahane bulmanız gerekir. Yoksa bunu kendinize anlatamazsınız.