Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Gece. Ayakları dibinde karanlık suları Haliç’in. Gecede bir Çan sesi. Dönüp sesin geldiği yöne bakıyor. Ardından kopup gelen iyice şiddetlenmiş rüzgar. Bir ezgi kopuyor dudaklarından. Bir İran ezgisi. Ninniye benziyor. Birkaç damla yaş süzülüyor yanaklarından. Düşen damlaların ıslattığı dudaklarından çıkageliyor bir isim. Civan. Civan Ali.
Sadece uyurken mutlu oluyorum. Uyandığımda kabus başlıyor. Kendimi ıssız bir adaya düşmüş, hapsedilmiş, lanetlenmiş hissediyorum ve ne suç işlediğimi bilmiyorum.
Simge’yle aynı sınıftayız. Çocukluk günlerinin coşkusundan sonra büyümenin ağrısında da birlikteyiz. Yaşamı anlamaya çalışıyoruz, daha kötüsü anlaşılmaya. Herkes gibi. Anlamaya çalışmaktan yaşamaya fırsat kalmıyor.
Uzun yıllar kimsenin ilgisini çekmeyen sesi, programda okuduğu şiirler, söylediği aforizmalarla bir anda büyük bir kitleyi etkisi altına aldı. İşte bu, her seferinde önce gülümseyip sonra işleri tersine çeviren talihin bir oyunu değil de ne?