Ömer sala
@Omersala
Primum non nocero (pêşî zirar nede.)
Doktor
Üniversite
Batman-İzmir
Batman, 6 Ekim
293 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
F. Mihayloviç Dostoyevski tarafından 1872 yılında yayımlanan kitap, yazarım Sibirya'dan sürgünden döndükten sonraki dönemde yazdığı kitaplarındandır.
Roman, Rusya'nın 19.yüzyılın sonlarına gidilirken içinde bulunduğu düşünsel ve dini bunalımlarını içermekte ve aynı zamanda 1917de Ekim Devrimi'ne giden yoldaki süreci okuyucusuna göstermektedir. Bu konu romanı sadece edebi yönü güçlü bir eser olmaktan çıkarmış ve siyasi yönü bakımından da güçlü bir eser haline getirmiştir.
Reklam
Avrupa'nın Birinci Dünya Savaşı'nı yavaş yavaş unutmaya başladığı, savaşın artık kötü bir rüya olarak hatırlanmaya başladığı 1930'lu yılların başı... Yeni bir dünya savaşı artık kapıda gözükmektedir. Barışı korumak için yapılan çabalar beyhudedir, Hitler Almanyasının durmayacağı bellidir.
Bu sırada Fransa politik olarak bölünmüş bir yapıdadır. Yanı başında meydana gelen İspanya İç savaşında ortaya sergilediği tutumla iktidardaki halk cephesi parçalanmanın eşiğindedir. Toplumun her kesiminde bir bölünme söz konusudur. Tepedeki burjuvalar için bile büyük sıkıntılar meydana gelmektedir. Öyle bölünmüş bir yapıda ki Fransa Almanya taaruza geçtiğinde ciddi bir dirençle karşılaşmadan 7 hafta gibi kısa bir sürede Paris'i işgal etmişlerdir.
Sovyet yazar İlya Ehrenburg Paris Düşerken, Fırtına ve Dipten Gelen Dalga eserleriyle 20.yüzyılın en hareketli geçen dönemini gözler önüne sermektedir.
1936'da İspanya'da seçimler olmuş ve iktidara solcular gelmiştir ,seçimlerden kısa bir süre sonra kendilerini milliyetçi olarak adlandıran bir grup general bu cumhuriyet rejimine isyan etmiş ve böylece 3 yıl boyunca sürecek olan İspanya iç savaşı başlamıştır.
İspanya İç Savaşı: Avrupa'dan ve dünyadan bir çok insanın katıldığı bir savaş olmuştur.Bu insanlardan biri de George Orwell'dır. Savaşa dair izlenimlerini bir gazetede yazma fikriyle 1936'da Barcelona limanına gelen yazar,bir çok İspanyolla ve dünya vatandaşı ile birlikte faşist General Franco'ya karşı girişilen bu savaşa katılır. Cumhuriyetçilerin yanında Aragon Cephesinde savaşan yazar Huesca'da yaralanana kadar siperlerden ayrılmaz. Cephede gördükleri ve Barcelona'daki sokak çatışmaları sırasında yaşadıklarından çok etkilenir yazar ve daha sonra yazdığı 1984 ve Hayvan Çiftliği eserlerinde totoliter rejimlerin ve tek adamların dünyasını anlatmasında bu dönem çok önemli bir yer tutmaktadır.
Çürüyen bizler1000k
"Hayat her an çürümekte olandır;tekdüze bir ışık kaybı, gecenin içinde yavan bir dağılmadır;âsası, hâlesiz, aylasız... "
Hayatı bize böyle tanımlamaktadır Cioran insanı ,insanın çürümesini anlatan bu eserinde. Bir evren sunmakta bize Rumen asıllı filozof ama sunduğu evrende; yaşamın,güzellğin kutsanmasına asla izin yoktur;sadece çürümeyi ,çürümekte olan insanı,evreni kutsamaya izin vardır. Nietzsche'nin 'üst insan'ı,Cioran'ın elinde alt insana hatta alt hayvan'a dönüşür.Aşk da nasibini almaktadır bu çürümekte olanın evreninde:aşk dediğimiz uğruna nice asığın türlü türlü badirelere atladığı,canlarını verdiği kavramın dışına çıkmıştır ve sadece hormonların azlığı ve çokluğu,iki tükürüğün buluşmasıdır. Peki bizler neyiz çürüyen bu evrende ? 'Bunaltılı bir geviş getirmeyle kendini tecrit'eden varlıklarız sadece...
"Uykusuz geceler bitebilir, ama sizde bıraktıkları ışık sönmez: karanlıklarda cezasız kalmadan görülmez, bunun öğrettikleri tehlikesiz bir şekilde derlenemez, güneşten artık hiçbir şey öğrenemeyecek gözler vardır, gecelere hasta olan ve bundan hiç iyileşmeyecek ruhlarda.."
Gazeteci yazar Muhsin Kızılkaya'nın daha önce "Açlığın Sofrasında" ismiyle yayınlanan ve Avesta yayınları tarafından "Onca Açlık Varken" ismiyle yeniden yayınlanan deneme türündeki bu kitabı yazarın doğup büyüdüğü coğrafyayı anlatmakta bizlere. Kitapta yer alan bu paragraf aslında kitabın genel biz özeti şeklindedir: "Yeryüzünde vuku bulmuş ne kadar tatsız,ne kadar can alıcı,ne kadar yürek yakıcı hadise varsa yemek yüzünden çıkmış. Her türlü kavganın temelinde "ekmek kavgası"yatar çünkü. Toprağın bu kadar kutsal bir şey olması,hatta insanoğlunun üzerinde yaşadığı toprak mülküne "vatan"adını vermesinin temelinde de "karın doyurma"dürtüsü yatar.Toprak besin verir,besin karın doyurur,doymuş insan mutludur,açlık işte beladır. Ondan olsa gerek Albert Camus 'İnsan aç kalmayagörsün,inançlarını bile yer,'demiş."
Reklam