Ömer saraç
@Omsarac
Kitaptan önce şunu söyleyeyim ki, çok fazla kitabını okumadım ancak S.King gerçekten bir dahi. Hikaye anlatma ustası.
Kitapta üç öykü var ve hepsi de çok güzel. Öncelikle ilk öykü Yetenekli Öğrenci eski bir savaş suçlusuna kendi kibriyle yakınlaşan bir çocuğun hikayesi ve ikisinin adım adım değişimlerini izliyoruz. Birinin geçmişe dönüşü desek de olur.
3. Öykü ise Solunum Metodu. Gerçekle, gerçek olmayanın harmanlandığı -Lovecraft tekniği- güzel, gizemli bir öykü. Yine merak uyandıran cinsten.
2. Öykü ise Esaretin Bedeli. Evet aklınızdaki o soru ise kimse tartışamaz ki film daha iyi. Ancak burada senaryoyu King ve Darabontun birlikte yazdığını unutmayalım. Öncelikle film daha periyodik ve öyküde geçen bazı yerleri daha çok göstermesi bakımından daha iyi. Daha dramatik bir yapı için farklı kısımlar eklenmiş ve değiştirilmiş. Kitap sadece Red'in gözünden ve onun anlattığı şekle sadık kalmış, film ise Red anlatsa da Tanrı Gözüyle, herşeyi bilen, gözle yapılmış.
Spoilerli olacak farklar şöyle: Andy tüneli 19 yılda kazsa da 28 yılın sonunda kaçıyor.
Hapiste yattığı süre içinde birçok müdür değişiyor, gardiyanlar değişiyor. Onun hikayesini öğrenmiş olan genç mahkum Müdür tarafından öldürtülmüyor, çok rahat bir hapisaneye yollanması karşılığında susturuluyor. Kütüphaneci çıkınca akıbetini Red anlattığı için bilemiyoruz. Andy kütüphanede müzik yayını yapmıyor ve en önemlisi bütün müdürlerin yaptığı gibi hesap kitap yaptığı için son müdürün yolsuzluklarını biliyor ama onun parasını çalmıyor. Savaşta beraber bulunduğu bir can yoldaşı onun adına dışarıda hisse senedi, ehliyet filan alıp o isme bankada bir kasa alıp oraya koyuyor ve anahtar da o taş duvarın orada. 385 bin doları oluyor kaçtığı zaman.
Daha ufak tefek birkaç ayrıntı var ama neticede film hikaye olarak daha iyi ve
Reklam
Öncelikle kitap harikaydı. Size rahatsızlık veren şeylerin kaynağının o olmayacağını bile bile yine de ya öyleyse dedirterek gizemini muhafaza etmeyi başarıyor. Tamam bu türde yoğun bir sanatsallık beklemiyorsunuz ki öyle olsa belki kitap sıkıcı hale bile gelebilir,,, basit cümlelerle, gözünüzün önünden akan, içimize işleyen Amerikan yaşam tarzıyla (İtalyan dese de gözümüzde hep bir siyahi olarak canlanan bahçıvan gibi) akıp gidiyor. Sonra harika bir şekilde hikaye tepetaklak oluyor ve şaşırtıcı bir sonla bitiyor. Sırada sanırım Hizmetçinin Sırrı var. Sonuç; çok güzeldi.
Absürt
Harika bir romandı. Kahramanların ve anlatının yoğunluğundan ara sıra koptuğunu sansanız da, aslında diğer romanlardan daha dikkatli okuyorsunuz. Her neyse absürtlüklerle dolu, sürpriz bir sonla biten çok güzel bir kitaptı. Karmaşası yerinde, dili güçlü ve güzeldi. Metaforlara, benzetmelere bayıldım. Absürtün doğası gereği istediği gibi şekillendirebileceği bir hikayeyi bazı yerleri biraz uzatsa da, yine de iyi kotarmış. Tavsiye eder miyim? Evet. Saatleri Ayarlama Enstitüsü,nü hatırlattığı içinde ayrıca hoşuma gitti.
Fareler ve İnsanlar
En iyi planları farelerin ve insanların
Sıkça boşa gider. (Robert Burns)
Etkileyici, harika bir roman. Büyük cümleler kurma havasında olmadan koskoca cümleler kuran, Çehovun sözüyle, ilk sahnede görünen tüfek patlamalı, dercesine hiçbir boş yerinin olmadığı ve okuyucusuna boş vaatte bulunmayan bir kitap. Zavallı Lennie.
J. Malkovich ve G. Sinise' li filmini de izlemenizi tavsiye ederim.
içinde büyük harf barındırmayan, arkada kalmış küçük insanların hikayesi. tolstoyun, her mutlu ailenin mutluluğu birbirine benzer, mutsuz ailelerin mutsuzluklarıysa kendine göredir, sözünü doğrulayan, mutsuz bir çocukluk yaşayan mustafa cemin ve ona bu mutsuzluğü yaşatan anne ve babasının, paralı günlerinde bakıcısı olmuş "annebabası" meryemin, altına kaka edecek ve konuşamayacak kadar hasta olan dedesinin hikayesi. harika bir roman; ya da iç yakıcı bir ah çekiş, çocuk gözünden cehennem...
Reklam