seni seviyorum fakat neresini düzelteceğimi bilmediğim bu yaşantımı sürdürmenin anlamsızlığını seziyorum yok olmaya doğru hızlı bir gidişin farkındayım henüz koruyabildiğim bazı özelliklerim varken daha insan olduğumu hissederken bu gidişe bir son vermeliyim yoksa çok geç olacak ve kendimi affetmeyeceğim.
"Sevginin" her şeyi çözeceğine, "sevginin" herkese her hakkı verdiğine inananlar ise sevginin derinliğini ve değerini abartırlar. Bunu bilinçli bir şekilde maskeleyerek değil ama aslında olduğundan daha fazla sevgi hissederek yaparlar. Abartma gerekliliğinin sıklıkla bir kısır döngünün oluşumuna katkı sağlayabilen yankıları olur. Bu durum özellikle çaresizlik ve acıyla gerekçelendirilen iddialar için geçerlidir. Örneğin, pek çok insan telefonla bilgi sorma konusunda gereğinden fazla ürkek olabilmektedir. Kendi yerine başkasının bilgi sorması yolunda bir talepte bulunursa, söz konusu kişi doğal davranamayışını geçerli kılmak için bunu gerçekte olduğundan daha sorunlu yaşar...
"Dünyada mıyım, cennette mi, yoksa cehennemde mi? Uykuda mıyım, uyanık mıyım?
Aklımı mı kaçırdım, yoksa sağduyum yerinde mi?
Bunlar beni tanıyorlar, ben kendimi tanımıyorum! Ne derlerse onlara uyacağım, sonuna kadar dayanacağım. Bu belirsizlik içinde tüm serüvenleri göze alacağım."