İlişki o iki kişiyi gerektiriyor; ama o iki kişi hiçbir zaman (-pek ender bile dememeli mi?) tam o kişiler olarak gelemiyorlar, giremiyorlar, ilişkiye : her birinin bir sürü yükü var, taşıması gereken; bir sürü yüzü var, takınması gereken. Kendi dışındakiler, bir de, sahtelikler, geliyor, giriyor ilişkiye.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Belki temel hata, sevgiyi bir 'duygu' işi olarak görmekte - duygu yanı yok değil; ama bu, bilinçle dengelenmezse -yalnızca duygusal kalırsa- kişinin özgürlüğü
pahasına yürüyor. Bu oluşumun en önemli göstergesi, k ı s k a n ç l ı k : sevginin tek yanlı yozlaşması... Akıldışı hale gelmesi, bilgiyi çeler hale gelmesi... Sevginin iki kişinin ilişkisi olmaktan çıkıp, bir kişinin ötekine yönelik bir tutumu haline gelmesi...
Gerçeklerin hayal yanları -sanki, olanaksız; gerçek olamayacak yanları-ilgilendiriyor beni hep (bunu sana biraz anlatmıştım) -hayaller gerçeklerden daha değerli oluyor benim için.
Dünyanın en zor işini yapıyoruz (ya da yapmağa çalıştık : hala yapıyor muyuz? ... ) çünkü; o da şu: Şu boktan yeryüzündeki bütün düzenlemelerin engellemeğe çalıştığı, yasakladığı, cezalandıracağı bir ilişkiyi kurmak ve sürdürmek. ..