O zaman bizim neslimiz,kendisi için hiçbir hak düşünmeyen bir nesildi. Bize göre hak yok vazife vardı.Vazife görülecek,can verilecek şan vatana bağışlanacaktı.Can bizimse şan onundu.
lstırabın içinden geçtik.Tıpkı çalılık, taşlık bir yolda yürür, bir bataktan kurtulmaya çalışır gibi ondan sıyrılmaya çalışırız. Fakat saadeti bir yük gibi taşırız ve bir gün farkında olmadan yolun bir ucunda,bir köşeye bırakıveririz.