Timur Altundal
@Oookur
Antik Çağ Tarihi. Askeri Tarih. Şehir Tarihi ve Sosyolojisi. Şiir Meraklısı. Latin Amerika Okumaları. Mimarlık Tarihi. Doğal Taş Toplayıcısı.
Kamu Personeli
Çankırı/Ankara
Kapadokya/Nevşehir, 16 Ağustos 1993
151 okur puanıOcak 2019 tarihinde katıldı
Üzücü Bir OlayKitap
Mrs. Sinico düşüncelerini niçin yazmadığını soruyordu ona. Neye yarar? diye soruyordu o da, bilinçli bir aşağılamayla. Altmış saniye süreyle bir düşünceyi tutarlı bir biçimde geliştirmeyi beceremeyen laf ebeleriyle yarışmak için mi? Ahlâkını polise ve sanatını galeri simsarlarına emanet etmiş buda-la bir orta sınıfın eleştirilerine kendini hedef etmek için mi?
Reklam
Kitap özetiKitap
Dublinliler – Ruhun Felç Hali
James Joyce’un Dublinliler (1914) adlı eseri, İrlanda’nın kalbinde, Dublin’in sokaklarında ağır adımlarla yürüyen insanların iç dünyalarını, kaçamayışlarını ve umut kırıklarını anlatan 15 kısa öyküden oluşur. Bu hikâyelerde Dublin sadece bir şehir değil, bir kader haritasıdır; rüzgârı bile geçmişin ağırlığını taşır.
Tematik Derinlik
Joyce, yoksulluk, Katolik baskısı ve sömürge altındaki İrlanda'nın "manevi felç" durumunu işler. Karakterler kaçmak ister: bazısı geçmişten, bazısı hayattan, bazısı kendinden… Ama hep bir zincir vardır bileklerinde.
Öykülerden Yansımalar
“Kız Kardeşler”: Bir çocuk, ölen rahibin ardından tuhaf bir özgürlük hisseder. Felç hem gerçek, hem mecazdır.
“Eveline”: Genç kadın, bilinmeyene açılan bir gemiye binemez. Hafızası, elini tutar ve kıpırdatmaz.
“Araby”: Bir çocuk aşkının büyüsüyle pazara koşar ama karşılaştığı tek şey, sıradanlığın soğuk yüzüdür.
“Ölüler”: Gabriel, eşinin yıllar önce ölen sevgilisini anmasıyla kendi varlığını sorgular. Joyce'un meşhur satırı çınlar: "Yaşayanlar ve ölüler üzerine kar yağıyordu..."
Yapısal Ögeler
Epifani: Her öyküde, kahraman aniden fark eder; ama artık çok geçtir.
Kaçışın Kırılması: Ne yolculuklar başlar ne vedalar tamamlanır.
Sıradanın Trajedisi: Joyce’un insanları çamaşır yıkar, posta taşır, dua eder… Ama hepsi bir boğulmuş çığlık gibidir.
Neden Okunmalı?
Dublinliler, küçük insanların büyük acılarını anlatır. Betimlemeleri öyle gerçekçidir ki, bazen kendini Dublin sokaklarında değil, Çankırı'nın sisli sabahlarında dolaşırken bulursun. Bu kitap, sessiz çığlıkların romanıdır.
> “Her öykü bir aynadır. Bakınca kendini değil, kaçtıklarını görürsün.”
Muhar BesteŞiir
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Attila İlhan
Attila İlhanReklam