Samed Gülocak
@OppesMan
Şu anda okuduğu kitap
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Spoiler olabilir
Neva Bulvarı: Kitap ilk öyküsüyle Gogol'un alışıldık Rus aksanında kitap yazdığını gördüm. Kötü olduğundan veya beğenmediğimden değil. Rusçaydı işte kitap. Her açıdan kendini belli ediyordu. Rusya'nın Petersburg şehrinde bulunan Neva Bulvarı'ndan bahsediyor. Ve bunu öyle bir betimleyerek bahsediyor ki. Neva Bulvarı'ndaymış gibi hissediyorsunuz kendini. İki arkadaşın yolda yürürken peşlerine düştüğü iki kızı ve iki ayrı olayı anlatıyor. Geçişler çok farklı. Sanki ilk başta başka bir kitapmış gibi geliyor. Bu iki adamın başından geçenler sonucu Neva Bulvarı'nın aslında betimlendiği gibi iyi olmadığını her türlü kötülüğün ve aksiliğin bir yer olduğunu çok net bir şekilde anlatıyor. Neva Bulvarı öyküsü beğendiğim bir öykü oldu ama içerik, yani olay bakımından biraz yetersiz bulduğum bir kitap oldu. 8/10
Burun: Klasik kitaplarda okuduğum en absürt hikayelerden biriydi. Bir adam sabah uyanıyor ekmeğinin içinden burun çıkıyor. Diğer taraftan 8.dereceden memur olan adamın burnu yok. Yara izi de yok. Bir ara Burun çıkıp palto vs. giyip 3. dereceden memurmuş gibi davranıyor. Bunu hayalimde bile düşünemiyorum yani. Nasıl olacağını. Daha sonra burnu bulunuyor. Tabi öykünün ilk başında burnu kestiği düşünülen berber de burunu nehire fırlatıyor. İbrahimoviç li bir nehir adı. Unuttum. Her neyse burunu bir bekçi buluyor ve sahibine iade ediyor. Sonra. Burun kaçıyor mu noluyor. Ha. Burunu yerine koyamıyorlar. Doktorlar çaresiz. Daha sonra adam bir sabah uyandığında burun yerinde duruyor. Öykünün absürtlüğü bambaşka. Beğendim o açıdan. Yüksek puan vererek zevkle okumanın sebebi de eğlendirmesi ve akıcı olmasıydı. 9/10
Portre: Karışık, bir yandan da film gibi bir öyküydü. Ve çok iyi bir öyküydü. Olaylar o derecede iyi bağlanıyor k. Kitaptaki en uzun hikayeydi. Bir portrenin
Bir Delinin Anı Defteri - Palto - Burun - Petersburg Öyküleri ve FaytonNikolay Gogol · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202538,4bin okunma
OkunurEdebiyat
Yabancı kitabını okudum, olayları çok iyi anladım ama nereye varmak istediğini anlamadım. Kitap gayet akıcı ve etkileyici bir dille yazılmış ve çevirisi de ayrı bir güzeldi. Alber Camus'un ilk okuduğum kitabı bu oldu. Kitabın adı ile içeriği aslında o kadar özleştirilmişki. Ama bu betimlemeleri anlamak için okuyup 5 dkka ara verip ne anlatmak istediğini düşünüp sonra devam etmek gerekiyor. Olayı baştan sona anlatmam gerekirse Bir adamımız var. Adı M'li bir şey. Mersault herhalde. Annesinin ölüm haberini alıyor cenazeye gidiyor. Eve dönüyor. Komşularıyla vakit geçiriyor. Sevgili yapıyor. Ama ne önemi var ki yani sevgilinin veya komşunun. Annesi de ölmüştü ne olacaktı yani öldüyse sessiz kalmayı tercih ediyordu. Hatta annesini son kez görmeyi bile reddetmiştir. Papazı da. Sevgilisiyle birlikte yani ona öyle ad takılmıştı sadece sevgili veya değil ne fark eder. Sevgilisile birlikte gezmeye gidiyor. Fransa'ya mı nereye, farketmez zaten denizli bir yere gidiyor işte. Plaja. Takılıyor. Sonra bir Arap görüyor ve onu öldürüyor. Neden mi? Bence bunu Mersault bile bilmiyor. Avare işte. Sonra hapishane. Gerisi spoiler. Kitabın son 50 sayfası Bir İdam Mahkmunun Son Günü ile neredeyse aynı. Hatta dedim ki o kitabın başka bir versiyonu mu acaba dedim. Her neyse. Bu kadar. Fazlası yok. Bunun felsefik düşüncesi ise. Yani oturup o felsefeyi sizin yapmanız gerek kitap bunu yapmıyor çünkü. Uyuşuk Mersault'un da felsefeye ihtiyacı yok zaten çünkü vakti yok buna. Evet. Yabancı tek kelime ile anlatmam gerekirse "okunur". Ve zamanı veya kişisi, konusu farketmez. Açıp okuyun işte bir ara. 9/10