Karanlıkta ışığın parlıyor.
Bilmiyorum, nereden geliyor.
Çok yakındaymış gibi görünüyor,
Oysa o kadar uzak ki.
Adını bile bilmiyorum,
Ama ne olursan ol;
Parla, parla küçük yıldız!
Sevgili Necip Fazıl Kısakürek'in okuduğum ilk kitabı.Bir otobiyografik eser. Kendisini bu kitapla tanımam gerektiğini duydum. Merak edip başladım. O kadar duygu dolu ve iman dolu bir hayatı var ki insanı oturup kendi haline düşündürmeye başlıyor. Ki Necip Fazıl bile imanını hiç bir şekilde tam hissedemiyor. Hep bi acizlik, yetememe içinde. Abdülhakim Efendi Hazretleri ile tanışması ve sonrasında ki yaşadıkları gerçekten derinden etkileyici.Ne güzel bir Allah dostluğu onlarınki...Kendini o kadar şeffaf anlatmış ki acısı da sevinci de hayatıma yer etti. Yaşadıklarını, hissettiklerini, pişmanlıklarını, sevinçlerini vs o kadar derinden işlemiş ki anlamak, hissetmek için üç dört kere tekrar okuduğum yerler oldu.Kesinlikle okunmalı ve Necip Fazıl'ı kendi kaleminden tanımalı...