Orhan D. Tanşeknay
@Ordonay
Kendimi bir kaç cümleyle anlatmak kadar sevmediğim çok az şey vardır.
İnsan Terbiyecisi
Eh işte
Mersin
Kahramanmaraş, 11 Aralık 1985
53 okur puanıTemmuz 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Seninle insanlaşıyoruz galiba,
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ulan kerhanacı, ulan basiret gözünü kıl basmış uyuza bak nasıl da tartıyor da yanına ayırıyorsun yalanları, ulan Aziz bak ne kadar ayırsam ne kadar herkestensin, sendekiler toplamayla bitmez, şimdiye kadar yaşamış her illetliden mirasın var, hem de kullanımda, iyi, miras olarak bırakılmaz, iyi, soy olarak devam eder. Soyun sopun da işte bu övülen ananla baban yani korkun, kaygın ve hayatta kalma arzun, Allah cezanı versin,
Öleceği belli bir adamdı diyorum, bunu sizin gibi ölüye bakarak bile söyleyemeyenlerin arasında çektiğim azmış gibi kulağınızdaki perdeye rağmen söylüyorum, daha ne yapayım. Gözleriniz ne kadar mat, önünüzde kainatın bütün zuhuratı meydana gelse kılınız kıpırdamaz, İsa'yı çarmıhta görseniz komşudan gelen kurban payını beğenmediğinizde duyduğunuz yeisin yüzde birini duymazsınız, kunkure i alemden bir işin iç yüzü size anlatılsa bin yıllık karınızın memesini gördüğünüzdeki kadar heyecanlanıp peşine düşmezsiniz, şu Adem aleyhisselam bir lokma elmayı ısırdı da bin yıllardır boğazında duruyor, gidip bir sırtına vurayım da, 'Neyse ne, safan olsun diyeyim,' demezsiniz, ben daha dün dedim, oradaydım, gerçi vurdum sırtına yutkunsun diye de kıpırdamadı, o da alışmış,
Demiş, diyebilmiş olmak onlara şifa gibi geliyor, ben bunu kendimden biliyorum. En basit şey olan diyebilmeyi kendimize muska yapıp asıyoruz. Dua eder gibi doğru şeyleri söyleyip sıralayıp sonra en müptezel yere koşmak insanın resmi halidir, vesikalık fotoğrafı budur.
Ama dert şu, ayıklanan taraf hangisi, yemek kimle pişecek, karın hangisiyle doyacak? Hep taşı, kepeği olan mı kötü? Evet, kötü o. Ama iyi de onun içinde. Ne çıkarsa bu pislik içinden çıktı, ne çıkarsa buradan çıkacak. Ama onların içinde onlara benzemeyen, onların kokusunda olmayan, dünyaya bulanmamış, onlar gibi sırıtmayan bir şey olur bazen, tanıyan onu tanır, işte o olacak.