Orhan D. Tanşeknay
@Ordonay
Kendimi bir kaç cümleyle anlatmak kadar sevmediğim çok az şey vardır.
İnsan Terbiyecisi
Eh işte
Mersin
Kahramanmaraş, 11 Aralık 1985
53 okur puanıTemmuz 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
İnsan sözünün eri, gereken her yerinin berberi olmalıdır.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Babana geçen sövdük, demek ananı ihmal etmişiz, şu biraderini de araya kat da bu akşam o da aradan çıksın, başka gün ona da ayrı sofra açmayalım.
Ne oldu peki, bir vurmayla her şey dağıldı mı, şifa kocakarının merheminde mi, sen de buranın camına yumurta atıp gittin, ben sana bağırdım diye tabii, ama bak yine bir aradayız. Ama bir şey de değiliz daha. Elem Ta'lem? Bilmez misin, bilirsin, bilirsin. Öyle denmiş değil mi? Ben de senden umuyorum ama bu bağırmama mani değil, sen yalnız bir daha yumurta taş, bilmem ne atarsan yine de iyi olmaz. Ayı, koskoca ayı, seni sevmiştir, merak etme anlar o kadarı, ama onun da bir geçmişi var, hırsı, arkasına bakıp ağladığı var, burnundaki halkayı çıkaramazlığı var, bundan utanması var.
Hay aslanım, derdini seveyim, konuş, nihayet bir dertli buldum, derdin ne olursa olsun, detlenebiliyorsun ya, olsun, hay aslanım, hay.
Ben Aziz, çalışkan değilim, faydalı değilim, kediyi seviyorum sahiden, ölse çok üzülürüm, burada oturuyorum, arkadaşlarım arasında bariz biri değilim, etraftakilere bazen beni nasıl seveceklerini bildiğim şekilde davranıyorum, idare ediyorum, kendi miktarımla mı, başkalarının olduğuna yetişememekten mi idare ediyorum, idare ederken feragat mi üçkağıtçılık mı ediyorum, onlar mı haklı ben mi bilmeden ediyorum, aslında kendimle ilgili söyleyecek pek bir şey bulamıyorum, bu azlık mı, bilmemekten mi, acaba neyim?