Orxan Mammadov
@OrxanMammad
Özümü dinləyərkən mən belə özüm haqqımda yanılarkən, hətta bəzən nə demək istədiyimi özüm belə başa düşə bilməzkən, kim bilir başqaları məni anlamaqdan nə qədər uzaqdır.
Şu son iki yıldır tanıştığım hiçkimseye bir şey hissedemiyorum. Sevmek mi? Hayır. Sevmemek, nefret belki? O da yok. Güven? Hiiç bulunmaz.
Ben napıyorum?
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"eğer iki insan gerçekten birbirini seviyorsa, aralarında olup biteni kimse bilmemeli."
(bkz: fyodor mihailoviç dostoyevski)
bu benim hayat felsefem. bu zamana kadar hiç kimseye hiçbir şey anlatamamın da asıl sebebi aslında. hatta anlatmama / anlatamama konusunda sorunlarım olduğunu düşünüyordum ta ki dostoyevski gibi her kitabını defalarca okuduğum, her dediğini hayran kaldığım bi insanın da böyle düşündüğünü görünceye kadar.
doğrusun dedim kendime. anlatma dedim. devam dedim. aferin evlat deyip saçlarımı okşadım.
Birbirimize karşı, mağara adamının, kazma dişli dağ kaplanı hakkındaki düşünceleriyle doluyuz. Herkes, 'ötekini' gâvur, yobaz, hain, sapık, açgözlü, yalancı, hilekâr filan zannediyor.
Bazı insanlar sevilmez. Hani, kötü de değillerdir aslında. Ama sevilmemekten ziyade hırçındırlar. Oysa kimse bilmez onların saçları okşanırken nasıl yumuşadıklarını. Kimse istemez onlara dokunmayı. Oysa bilseler, dünyanın en masumlarıdır. Eğlenceli olurlar özlerinde. Şakayı bilirler, gülmeyi severler. Onu seven nadir bir kaç kişinin yanında onu bir görseniz, öyle çok seversiniz ki aslında. Ama suskundur kalabalıkta. Yanlış şeyler söyleyip, iyice itilmekten korkarlar. Dışarıdan sert görünürler biraz. Çünkü artık kendini savunmaktan başka çaresi yoktur. O, kendi hüznünde boğulup susarken, insanlar onun kendini bir şey sandığını zanneder. Aslında buna da ağlar, ama içinden çıkmaya cesareti yoktur artık. Evet, bazı insanlar sevilmez. Hani kalbini alıp baksan güzelliğine ağlayacağın insanlardır aslında onlar. Belki de bu yüzden sevilmezler. Herkesin aksine, güzel kalpli oldukları için. Farklılığı sevmez insanoğlu, bu yüzden bazı insanlar sevilmezler.
Yataktan çıkmamak, kimseyle görüşmemek fikri depresyon değil de terapi gibi geliyor bana. Güzel müziklere, dizilere, kitaplara ve filmlere kaptırmanın neresi kötü olabilir ki. Mis gibi arınıyorsun