Normal insan, dengesiz insandır. Çünkü insan, ateş üstünde duran su dolu bir kazana benzer. Nasıl içindeki su kaynayınca kazanın kapağı atarsa, makinelerin buhar kazanlarına da artık buğu dışarı fışkırsın diye supap yapmışlardır. Buğunun artığı dışarı fışkırır delikten, kazandaki buğu da gerektiği kadar kalır, yani dengede durur. Yoksa kazan patlar. İnsanda böyle işte… kızınca duygulanınca Üzülünce acılanınca insan içinden bir şey boşaltacak ki, patlamasın da dengesi yerine gelsin. E nasıl içini fışkırtacak ? nasıl kazanın supabı varsa  insanın da bir tahtası eksik olacak ki buradan dışarıya su koyuversin… bu yüzden işte dengeli insan bir tahtası eksik insan demek demektir. O normal denilen tahtası eksik olmayanlar günün birinde birden patlayıp bombok olur bir daha da onarılmazlar.