Artık kendimi hissetmiyorum kafam içinde bir gezegen oluşacak kadar soru işaretleri dolu oldu hangi soru işaretine elimi atsam sanki bir uçurumda düşüyorum ve o boşluktan son sesle bağırarak yere çarpılıyorum artık bu son olsun diye son sesle dualar etiyorum bile ve bilinmeye tüm Tanrı’lara yeter artık bu kadar olmaz boktan olan bu hayat bende daha ne istiyor tüm hayallerimi artık çöpe attım kafamı içinde hayal kuran Bölgeyi bile çöp attım boşa geçiyor boş yere bu dünya denilen gezegende yaşıyorum gereksi yere yer kaplıyorum gereksiz yere nefes oksijen israf ediyorum
Normal bir insan olmak için çok uğraştım normal kavramışım sözler kelimeler kulandım zor geliyor ve beceremiyordum hiç sanki ben buralar ait degilim korkunç bir şekilde bazen ölmek istiyordum