Hugonist-𝐆𝐨𝐭𝐡𝐢𝐜 𝐥𝐢𝐭𝐞𝐫𝐚𝐭𝐮𝐫𝐞-𝐝𝐚𝐫𝐤 𝐫𝐨𝐦𝐚𝐧𝐜𝐞
Sadece bedenleri,şekilleri,görüntüleri sevenlere ne yazık! Ölüm her şeyi yok edecek.Ruhları sevmeyi deneyin. Victor Hugo
Toplum içinde yaşamanın zevkini yüreğimden söküp aldılar. Bu zevkler benim yaşımda yeniden filizlenemez, artık çok geç. Artık onlardan gelen iyilik de, kötülük de benim için bir.
İnsanları, kendilerine rağmen sevebilirdim. Benim sevgimden ancak insanlıklarından vazgeçerek kurtulabildiler. Ve işte sonunda, istedikleri gibi, benim için yabancı, meçhul, hiç olup çıktılar.
Nobel ödüllü yazar Orhan
Pamuk, “insanın başkalarının acısı, keyfi, neşesi, sıkıntısıyla özdeşleşmek konusundaki eşsjz yeteneği [ni] ” tutkuyla savunarak yazıyor ve bu başkalarına hiç hoşlanılmayan kişiler de
dahil (“biriyle özdeşleşmek o kişiyle aynı fikirde olmak anlamına gelmez”).
Fakat Pamuk radikal İslamcıların bakış açısını yansıtan bir kitap kaleme aldığında (Kar, * 2002) “türban taraftan” olmakla itham edilmişti. Biz ve onlar diye basit bir şekilde kesin kanılara varmak, kültürel ayrımları aşan rahat kaçırıcı herhangi bir insani dayanışma önerisinden üstün geliyor demek. Sanki nefret ve ötekileştirme, başkalarının duygularına ortak olmaktan daha rahat ve daha etkin bir biçimde deneyimleniyor günümüzde. Oysa insanların aradığı şey duygu paylaşımı. Karşılıklı anlayış ve iyilik hâlâ toplumsal hayatın aranan unsurları.