Distopya

Yalnızca içten gelerek söylenen şu iki sözcük. Sizi seviyorum. Bütünüyle umutsuzluk dolu sözcükler. Bunu "Kansere yakalandım," der gibi söylemişti.

Sayfa 176

Reklam

"Erkekler aşağılık yaratıklardır," dedi. "En aşağılık yanları, bu sözleri yüzlerinde bir gülümsemeyle söyleyebilmeleridir," dedim. "Doğru," diye onayladı. Bir sessizlik oldu. Gelmemiş olmayı dilerdim, onu yaşamımdan çıkarıp atmış olmayı dilerdim.

Sayfa 167

Distopya

Ben, hep tutkularını gizlemeye çalışan insanların arasında büyüdüm. O ise olduğu gibiydi. Çıplak.

Sayfa 157

Takip Önerileri

Distopya

Bir zindanda yaşamayan hiç kimse, buradaki mutlak sessizliği anlayamaz.Ben yapmazsam çıt çıkmıyor. Kendimi ne kadar da ölüme yakın hissediyornm. Gömülmüş. Yaşamama yardımcı olacak dışarıdan gelen en ufak bir ses bile yok. Sık sık plak çalıyorum. Müzik dinlemek için değil, bir şey duymak için. Oldukça sık garip bir yanılsamaya kapılıyorum. Sağır olduğumu düşünmeye başlıyorum. Olmadığımı kanıtlamak için hafif bir gürültü yapmam gerekiyor. Her şeyin yolunda olduğunu kendime göstermek için öksüriir gibi yapıyorum. Hiroşima'nın yıkıntıları arasında buldukları küçük Japon kız gibi. Her şey ölmüştü; o ise oyuncak bebeğine şarkı söylüyordu.

Sayfa 153

Distopya

Şimdi kapıda belirseydi, kollarına atılırdım. Haftalar boyunca ellerimi bırakmasın isterdim. .

Sayfa 146