Recep Oğuzhan Kurt

Recep Oğuzhan Kurt
"Bütün hayvanlar eşittir, ama bazı hayvanlar öbürlerinden daha eşittir."
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
"İnsanların, yaptıklarının bir önemi olsun isterler. Bir şeyleri değiştirmek, bir iz bırakmak, bir hayata dokunmak isterler. Sadece kendi varlıklarıyla değil, eylemleriyle de hatırlanmak isterler. İnsanlar, öldükten sonra geride bir şeyler bırakmalıdır; bir çocuk, bir kitap, bir tablo, inşa edilmiş bir ev, bir duvar, bir çift ayakkabı ya da dikilmiş bir ağaç. Kendi ellerinle dokunduğun bir şey; böylece ruhun öldüğünde, insanların oraya gidip senin diktiğin ağaca baktıklarını görürsün. İnsanlar, diktiğin o ağaca bakıp seni hatırlar."
"İyiliği seçmek, evet, iyiliği seçmek gerekir. Kötülüğü seçen, belki de iyiliği seçebilen kişiden daha çok insandır."
"İşte geliyorlar. Kapıların açıldığını, demirlerin gıcırdadığını duyuyorum. Artık zamanı saymayı bıraktım; çünkü zamanın benim için bir anlamı kalmadı. Bir gün, bir saat, bir dakika... Hepsi aynı boşlukta eriyip gidiyor. Cellat içeri girdi, o soğuk ve ifadesiz yüzüyle bana bakıyor. Sanki bir insana değil de, parçalara ayrılması gereken bir eşyaya bakıyor. Üzerimdeki giysileri çıkarıyorlar, sanki hayattan soyundurur gibi. Korkmuyorum artık. Aksine, o büyük, karanlık sessizliğe kavuşacak olmanın tuhaf bir rahatlığını duyuyorum. Artık yargıçlar yok, yasalar yok, insanlar yok. Sadece ben ve o kaçınılmaz son var."
"İşte gidiyorum. Çanlar çalıyor. Her şey bitti. Şimdi cellat gelecek, saçlarımı kesecek, yakamı açacak... Ve sonra o korkunç yolculuk başlayacak. Güneş parlıyor, hava ne kadar güzel, değil mi? Herkes dışarıda hayatını yaşıyor; sadece ben, kendi hayatımın bittiği o noktaya doğru adım adım yaklaşıyorum. İnsanlar, o kalabalık, beni izlemek için oraya toplanacaklar. Benim acım onlar için bir gösteri olacak. Bir insanın, başka bir insanı yok edişini izlemek için bir araya gelecekler. Ah, keşke bir an önce bitse!"