Özge
@Ozvaveyla
Ne olurdu kokunun da fotoğrafı olsaydı
Sesin fotoğrafı.
Boşluğun fotoğrafı.
Reklam
Dönemeyeceğimiz bir yer beğen başka türlüsü güç
Bir ellerin bir ellerim yeter belleyelim yetsin
Seni aldım bana ayırdım durma kendini hatırlat
Durma kendini hatırlat
Durma göğe bakalım
Ne garip değil mi?
Hiçbir öz ve hiçbir söz, hiç kimsenin yüreğine değmiyor artık.
Bakıyoruz, seviyoruz, okuyoruz, geçiyoruz.
Oysa kalmalı insan herhangi bir şeyde…
Vazgeçmediği bir ‘değeri’ olmalı, yüreğinin bir köşesinde.
Bazı vedalar uzun sürer. Bir ömür kadar.
İroni mi dediniz?
Bu kadar çok ve gelişmiş iletişim aracının arasında ölüyoruz iletişimsizlikten.
Reklam