Özge Uysal
@Ozz_ge
Bilgisayar Mühendisliği
Lisans
19 Mart 1988
53 okur puanı
Mart 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Yazardan okudugum ilk kitaptı. Almanya’da yaşayan Türklere “ufak” ırkci söylemleri beni biraz itmedi diyemem. ( Bunu sadece ben düşünmedim değil mi ?)
Kurgusunda boşluklar olduğunu düşünsem de kitap bir şekilde içine çekti ve aktı. Edebi yönden güçlendirme çabaları beyhude olmuş ya da çeviri zayıf kalmis. ( Almanca bilmedigim için asla öğrenemeyeceğim ) Tahmin edilebilir miydi , birçok kısmı; sasirtip, şok etti mi ; birçok kısmı…
—- Spoiler gibi olabilir —-
Son olayda o kar maskesini neden oraya soktun hala anlamadım? Son bir ters köşe ve bum mu yapmak istedin ? Zaten yeterince şoku orada hatta kitabın en büyük şokunu orada yaşatmıştın…
Böyle bir iki detay daha mevcut. Bu yüzden kitabı kendi kanaatimce 7/10 olarak puanlıyorum. Yazari tekrar okur muyum ; muhakkak. Soru işaretlerime cevap bulmam gerek :)
Reklam
Hafif çatlak , orta çatlak ve ileri çatlak okurlara…
“ insanlar bunu okuduklarında kızacaklar” (sayfa 174) kesinlikle kızdım… Öncelikle beklentimi karşılamayacağım konusunda zaten önsözde uyarılmıştım. Beklentim Auri nin okul geçmişi , Elodin in onu nereden tanıdığı vs. yönündeydi. Bunu hızlıca kabullendim ve devam ettim.
Öykü? Roman ? Kategorize edemediğim kitap kendi içinde bir beklenti yarattı “ Bir şey ona bu kadar kabalık etmeyeli fani bir ömre bedel zaman geçmişti “ ( Sayfa 104) ve “Genç kız onu dünyanın gerçek şeklimi almadan çalışmıştı” (Sayfa 165). Bir kaç örnek havuzu daha yazabilirim ama bu satırlar bende Auri ne sorusunu oluşturdu ve
cevap beklentisi yarattı. Cevap gelmedi , belki de geldi ben anlamadım. ( Amry? ).
Yazarın benim için yanıldığı diğer bir nokta Auri ile onun kurduğu bağı kurabildiğimi anlamamış olması; şayet kuramasaydım bu kitabı ilk 50 sayfasında kapatırdım. Sabundan sonra kesin kapatıp, kaldırırdım
Ez cümle “çatlaklık” seviyemi ölçemesem de son
sözde belirtilen haritadan yola çıkarak “hafif çatlak” olmadığımı anlayıp, ne yazık ki bu ara hikaye ? Roman? Öyküyü de hiç ama hiç beğenmedim.
Minik, ince ve zarif Auri’m. O na hazırladığın oda bir gün ( 3 kitap , umarım yazabilir) umarım dolar , süresini beklediğin hediye kitap umarım cevapları sunar ve daha da önemlisi ben bunları okurken ; Neyse ya 171 sayfalık o kitabı da çokta boşuna okumamışım diyebilirim …
Bir kitap bir insan olsa ve bu insan dünyanın en samimi insanı olsa ; o insan bu kitap ve bu kitap o insan olurdu. Canım Aziz Nesin Anisina saygıyla…
Allah’ım ben nasıl bir okur günahı işledim de beni bu kitapla sınadın ?
Bendeniz yaş 35 yolun yarısı eder diyerek , şu gençler ne okuyor diye arada bir araştırır , defaten ve defaten karşıma çıkan ( çok satanlarda , güzel liseli kardeşlerimin ellerinde , instgram booker ( kendilerine böyle diyorlar sanırım ) paylaşımlarında ) kitaplara da alır bir şans veririm. Şimdiye kadar hiç tatmin oldum mu? Hayır. Ama vazgeçmemiştim - ta ki bu kitaba kadar.
Neresinden tutayım, neresini yazayım bilemiyorum. Kitabın hitap ettiği kitleye azımsanamayacak “argo” kelimeler aşılamasına mı, emir yağdıran sert erkek aşağılanan ama tapılan kız yapılanmasına mı, karakterlerin yaşları ve geçmişleri arasında zaman çatışmasına mı ( bir karakter 20 yaşında , diğer ikisi 18 ama 3 yaşında birlikte çekildikleri bir fotoğraf var ) , hiç bir konunun en ufak bir mantık süzgecinden geçmemesine mi diye uzayacak bir liste yapabilirim öyle yıldım. Başladığım kitabı bitirme dürtümü sonuna kadar kullanmaya çabalayarak neredeyse iç sıkıntısı ile okudum.
Genç kardeşlerim , neden ? Gerek bizim edebiyatımız da , gerek Dünya edebiyatında öyle güzel “aşk”, “arkadaşlık” , “macera “ , “polisiye” romanlar varken neden ?
Hep Türkçe pop için kaygılanan 90 lar altın çağını yaşamış arkadaşların anlayacakları üzere ; Türk edebiyatında da mı bu endişeyi taşıyoruz.
Kitaba yorumum üzücü ; çok üzücü … böyle bir kitabın bu kadar elden ele dolaşıp bana kadar uzanması çok üzücü…
Okurun Korkusu
Rüzgar’ın Sesi ile başlayan ve Bilge Adamın Korkusuyla devam eden seri yorumumu tek bir cümle ile özetlemem gerekirse “Hiçbir şey olmadıysa bile muhakkak bir şeyler oldu” olur.
Tabiki tek cümle ile özetlemem gerekmiyor :)
Yaklaşık eşit 2000 sayfa okudum, ilk 800 sayfa ki bu ilk kitaba tekabül ediyor ; çok hızlı , akıcı , bir çok giriş karakteri olan ( Elodin , Denna , Bast, Scarpi, Abenthy vs.) , bir çok başyapıt niteliğinde olan fantastik yaptılardan alınan örneklemler ve tabiki ana karakteri tanımamızı, kısmen anlamamızı ve ciddi soru işaretleri oluşturan güzel bir giriş kitabıydı. Buraya kadar her şey çok güzel.
Artık bazı karakter açılımlarını ( Auri bu kitapta neden var , Denna nın olayı ne , scarpi ile ahbaplık nerede gelişti ve değişti de tarihçi onu burdan buldun , Bast ile nasıl ve nerede tanışırdı ? ) ve olay gelişmelerini ( krallardan kızlar kaçırdım? Kimsenin alınmadığı yaşta üniversiteden atıldım ? Güçlerini nerede, nasıl kaybettin ? ) beklerken , daha fazla karakter ( örneğin Alveron ) ve daha fazla düğüm ( alveron un Amyr ler ile söyleyemedikleri, karısının garip kutusu vs) ile devam etti. Felurian bölümüne girdik ( aman yarabbi girdikte çıkamadık ) orda da belli belirsiz açıklanamayan , detay mı bir mesaj mı yoksa sadece roman mı uzuyor draması ….
Velhasıl başa dönecek olursam aslında hiç bir şey olmadı ( kvothe nin zaten yaptıkları belliydi -evet tamam belki biraz rüzgar ı anlamaya başladı - ama şişirilen ününe ün katması dışında ne oldu ? ) fakat 1200 sayfada muhakkak bir şeyler oldu? Oldu arkadaşlar daha fazla açık konu , daha fazla gizem , daha fazla düğüm…
Okuyucunun korkusu kısmı ise George R. Martin in izinden gidip bu kadar karıştırıp harmanlandığı olayları , yarattığı karakterleri çözümlemesini bir 10 belki 20 yıl daha bekleyeceğimiz
Reklam