Felsefe p4c
@P4cfelsefe
787 okur puanı
Kasım 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Aytekin çalışkan
, bir kitap okuduPuan vermedi·175 syf.·
7 günde okudu
·2021 45. kitabı
Felsefe p4c
İnceleme bekliyorum senden 😃😘
Reklam
oluş, ne cinayet !Felsefe
Depresyonda olan bir yazarın pesimist gergifte kavramları ince eleyip sık dokuduğu; düşüncelerini mistifikasyona uğratmadan yazdığı kitap : Çürümenin Kitabı.
Cioran' a annesi küçükken "keşke seni aldırsaydim" demiş. Varoluşçu felsefesinin temelinde acaba bu travmanın etkisi olabilir mi?
" Hangi günahı işledin de doğdun? Hangi suçu işledin de varsın?"
" Var oluşa nasıl bir çare bulmalı"
" Ve doğum etkisini üzerimizden nasıl atmalı?"
Entelektüel anlamda iyi beslenmiş zihninde düşüncelerinin omurgasını varoluşçuluk oluştursa da sadece Kierkegard, Sartre gibi isimlere değil; Descartes, Aristoteles, Platon, Kant, Hegel, Sokrates, Dostoyevski, Voltaire, Baudelaire, Nietzsche ve daha birçok düşünüre isnat edilmiş yazıları, felsefe temeli olmayanlar için bu kitabı okumalarını hayli güç hale getirmiştir.
Belagatte yetenekli yazar Cioran, kendisinden eksik bırakılma sebebini varoluşsal sorularla, ümitsizlikle çevrelenmiş tanimlarla irdelerken isyanıni da estetize etmiştir. Yazarın satırlarında bıraktığı melankolik izleri takip eden benliğimiz ise fikir çarpıntısına tutulacaktır adeta.
Toplumu bir kurtaricilar cehennemi olarak tanımlayan Cioran, toplumun yarattığı her kavramı reddi ile nihilizmin de kapısını aşındırmiştir. Felsefenin kendisini, intihar fikrini, yalnızlığı, çocuk yapmayı, mutluluğu, Tanrı fikrini, dinleri, evreni, insanı, ümidi, inanmayı, kısacası bütün büyük ve önemli şeyleri reddeder. Kendini taşıyan insan olmanın bilincinde Cioran, bu reddiyeler ile kendisini kendisinden afaroz eder bir nevi. İçinde, bu şeylerin infilaki ile zihinde yaratılan kavram afeti sonrasında çürüme başlar. Ya da o, sadece kavramları dünyevileştirip nesnellestirdi.
"Vaktiyle bir 'benliğim' vardı: artık bir 'nesneyim'"
Yaşamın işareti saydığı zalimlik, fanatizm ve hoşgörüsüzlük, tarihte
Müteferriç isimli okura yanıt verildi
Felsefe p4c
Teşekkür ederim ☺️
oluş, ne cinayet !Felsefe
Depresyonda olan bir yazarın pesimist gergifte kavramları ince eleyip sık dokuduğu; düşüncelerini mistifikasyona uğratmadan yazdığı kitap : Çürümenin Kitabı.
Cioran' a annesi küçükken "keşke seni aldırsaydim" demiş. Varoluşçu felsefesinin temelinde acaba bu travmanın etkisi olabilir mi?
" Hangi günahı işledin de doğdun? Hangi suçu işledin de varsın?"
" Var oluşa nasıl bir çare bulmalı"
" Ve doğum etkisini üzerimizden nasıl atmalı?"
Entelektüel anlamda iyi beslenmiş zihninde düşüncelerinin omurgasını varoluşçuluk oluştursa da sadece Kierkegard, Sartre gibi isimlere değil; Descartes, Aristoteles, Platon, Kant, Hegel, Sokrates, Dostoyevski, Voltaire, Baudelaire, Nietzsche ve daha birçok düşünüre isnat edilmiş yazıları, felsefe temeli olmayanlar için bu kitabı okumalarını hayli güç hale getirmiştir.
Belagatte yetenekli yazar Cioran, kendisinden eksik bırakılma sebebini varoluşsal sorularla, ümitsizlikle çevrelenmiş tanimlarla irdelerken isyanıni da estetize etmiştir. Yazarın satırlarında bıraktığı melankolik izleri takip eden benliğimiz ise fikir çarpıntısına tutulacaktır adeta.
Toplumu bir kurtaricilar cehennemi olarak tanımlayan Cioran, toplumun yarattığı her kavramı reddi ile nihilizmin de kapısını aşındırmiştir. Felsefenin kendisini, intihar fikrini, yalnızlığı, çocuk yapmayı, mutluluğu, Tanrı fikrini, dinleri, evreni, insanı, ümidi, inanmayı, kısacası bütün büyük ve önemli şeyleri reddeder. Kendini taşıyan insan olmanın bilincinde Cioran, bu reddiyeler ile kendisini kendisinden afaroz eder bir nevi. İçinde, bu şeylerin infilaki ile zihinde yaratılan kavram afeti sonrasında çürüme başlar. Ya da o, sadece kavramları dünyevileştirip nesnellestirdi.
"Vaktiyle bir 'benliğim' vardı: artık bir 'nesneyim'"
Yaşamın işareti saydığı zalimlik, fanatizm ve hoşgörüsüzlük, tarihte
Müteferriç isimli okura yanıt verildi
Felsefe p4c
😃😃
oluş, ne cinayet !Felsefe
Depresyonda olan bir yazarın pesimist gergifte kavramları ince eleyip sık dokuduğu; düşüncelerini mistifikasyona uğratmadan yazdığı kitap : Çürümenin Kitabı.
Cioran' a annesi küçükken "keşke seni aldırsaydim" demiş. Varoluşçu felsefesinin temelinde acaba bu travmanın etkisi olabilir mi?
" Hangi günahı işledin de doğdun? Hangi suçu işledin de varsın?"
" Var oluşa nasıl bir çare bulmalı"
" Ve doğum etkisini üzerimizden nasıl atmalı?"
Entelektüel anlamda iyi beslenmiş zihninde düşüncelerinin omurgasını varoluşçuluk oluştursa da sadece Kierkegard, Sartre gibi isimlere değil; Descartes, Aristoteles, Platon, Kant, Hegel, Sokrates, Dostoyevski, Voltaire, Baudelaire, Nietzsche ve daha birçok düşünüre isnat edilmiş yazıları, felsefe temeli olmayanlar için bu kitabı okumalarını hayli güç hale getirmiştir.
Belagatte yetenekli yazar Cioran, kendisinden eksik bırakılma sebebini varoluşsal sorularla, ümitsizlikle çevrelenmiş tanimlarla irdelerken isyanıni da estetize etmiştir. Yazarın satırlarında bıraktığı melankolik izleri takip eden benliğimiz ise fikir çarpıntısına tutulacaktır adeta.
Toplumu bir kurtaricilar cehennemi olarak tanımlayan Cioran, toplumun yarattığı her kavramı reddi ile nihilizmin de kapısını aşındırmiştir. Felsefenin kendisini, intihar fikrini, yalnızlığı, çocuk yapmayı, mutluluğu, Tanrı fikrini, dinleri, evreni, insanı, ümidi, inanmayı, kısacası bütün büyük ve önemli şeyleri reddeder. Kendini taşıyan insan olmanın bilincinde Cioran, bu reddiyeler ile kendisini kendisinden afaroz eder bir nevi. İçinde, bu şeylerin infilaki ile zihinde yaratılan kavram afeti sonrasında çürüme başlar. Ya da o, sadece kavramları dünyevileştirip nesnellestirdi.
"Vaktiyle bir 'benliğim' vardı: artık bir 'nesneyim'"
Yaşamın işareti saydığı zalimlik, fanatizm ve hoşgörüsüzlük, tarihte
Müteferriç isimli okura yanıt verildi
Felsefe p4c
🙏🏻
"Gregor Samsa bir sabah huzursuz düşlerinden uyandığında kendini yatağında kocaman bir böceğe dönüşmüş buldu" fakat bu dönüşüm Samsa'yı gerçekten endişelendirmeye yetmedi öyle ki 1 saat önce çalması gereken saatine uyanmamış olması onu daha çok endişelendirmiş ve telaşlandırmıştı.İçinde bulunmuş olduğu düzende farklı hissetmiş ve dışlanmış olan Samsa hayatını bu düzenin içinde varolabilmek adına harcasa da ne ailesi tarafından ne de çevresi tarafından kabul görmemiş.Özellikle de babasının ona hissettirmiş oldukları belki de bir böceğe dönüşmekten daha ağır gelmiştir.Samsa dönüşümü nedeniyle kendini suçlamış ve bu sırada onu en çok üzen ve endişelendiren kendi hayatı ve içinde bulunduğu durum değil ailesine karşı sorumluluklarını yerine getirememiş olmasıdır.Ailesinin de bu beklentilerden uzak olduğu söylenemez.Hatta Samsa öldüğünde hissettikleri hüzün değil de farklı olandan kurtulmanın huzuruydu.Kitapta babasının onu odaya zorla göndermeye çalıştığı bölüm ise belki de hepimize tanıdık duyguları hissettirmiştir.Özgür olmaya,kendimiz olarak toplumda varolmaya çalıştığımız her anda arkamızdan çınlayan sesler yalnızca bir kişinin değil de bir toplumun bizlere dayattığı zorunluluklardır.
Felsefe p4c
Eline sağlık 😘
Reklam