Felsefe p4c

Göklerin merhamet dolu olduğuna inaniyorum... bizse nefsimizin beton çatısını tepemize dikmiş, yaşamayı öldürüyoruz! Merhamet... alem bu temel üzerinde...
Reklam

Felsefe p4c

, bir kitap okudu
Puan vermedi·248 syf.·
2020 86. kitabı
Judith Butler
7.6/10 · 808 okunma
Beni bir gün unutacaksan, bir gün bırakıp gideceksen, boşuna yorma derdi; boş yere mağaramdan çıkarma beni. Alışkanlıklarımı, özellikle yalnızlığa alışkanlığımı kaybettirme boşuna. Tedirgin etme beni. Bu sefer geride bir şey bırakmadım. Tasımı tarağımı topladım geldim. Neyim var neyim yoksa ortaya döktüm. Beni bırakırsan sudan çıkmış balığa dönerim. Bir kere çavuş olduktan sonra bir daha amelelik yapamayan zavallı köylüye dönerim.
İnsan kendisiyle kavga etmeye mecbur bir hayvandır! Sonuçta ya kazanır ya kaybeder. Ama kendisiyle kavga eden insan kazanırsa mağluptur aynı zamanda, kaybederse galip. Bu paradoks bizim büyük ontolojik açmazımızdır. Böyle böyle delirir insan, yavaş yavaş, acı çeke çeke ve suçlayacak kimseyi bulamadan...