Felsefe p4c
@P4cfelsefe
787 okur puanı
Kasım 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
aylaklıga övgü gibiFelsefe
Tutkuları besleyen aylaklık, yerine onları bastıran çalışmaya bıraktı: mutlu yaşamayı düşünmekten önce yaşamayı düşünmek gerekiyordu. Karşılıklı ihtiyaç insanları duygunun yapabileceğinden daha iyi birleştirdiğinden, toplum ancak "endüstri" ile kuruldu: süregiden yok olma tehlikesi jest dili ile yetinmeye imkan tanımıyordu; böylece onlarda ilk söz beni sev değil bana yardım et oldu.
İnsanlar ilk masumiyetlerini korudukları sürece, doğanın sesinden başka kılavuza ihtiyaç duymadılar; kötü huylu olmadıkları sürece, iyi olmaktan da muaf tutuldular.
Gerçekten de, merhamet doğalsa ve bizi öteki ile özdeşleşmeye sevkeden şey doğuştan gelen bir atılımsa da, aşk tutkusunun hiçbir doğal yanı yoktur. O tarihin ve toplumun bir ürünüdür.
Tutkularımız varlığımızı korumamızın başlıca araçlarındandır, dolayısıyla onları yok etme çabası gülünç olduğu kadar da boşuna bir girişimdir; doğayı denetlemeye, Tanrı'nın eserini düzeltmeye kalkışmaktır. Eğer Tanrı insana kendi verdiği tutkuları yok etmesini söyleseydi, hem istemiş hem istememiş olur, kendi kendisiyle çelişirdi. O asla bu saçma emri vermemiştir, insanın kalbinde böyle bir şey yazılı değildir; Tanrı bir insanın yapmasını istediği bir şeyi ona başka bir insan tarafından söyletmez, bizzat kendisi söyler, kalbin derinliklerine yazar.
