aysee
@P_olariss
ᴍᴀʀs ʙᴇʟᴇᴅɪʏᴇ ʙᴀsᴋᴀɴɪ ᴀᴅᴀʏɪ (2. Aday)
Hukukçu
Eskişehir
earth, 3 Mart 2004
402 okur puanıMayıs 2020 tarihinde katıldı
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Görünürde her zaman gülümsüyor olsam da içeride çaresiz bir mücadeleyle debeleniyordum, bir ipte yürüyordum, ter içindeydim, onları eğlendirdikçe felaket ihtimali her an yaklaşıyordu.
Her günü pes etmeden, umutsuzluğa kapılmadan, intihar etmeden, hatta siyaset tartışmaya devam ederek nasıl atlatıyorlar? Bu kadar katı egoist olabilirler mi? İşlerin böyle olması gerektiğinden o kadar eminler ki kendilerinden, bir kez bile şüphe duymuyorlar mı? Eğer öyleyse, sanırım katlanmak daha kolay olabilir. Merak ediyorum, insanların böyle olup olmadığını ve onları mutlu eden şeyin bu olup olmadığını merak ediyorum. Bilmiyorum işte...
...yine de benim gibi eli kolu bağlı, omuzlarında yük taşıyan ve lanetlenmiş bir insanın bunu düşünmesi neye yarar? Ayrıca madem mutluluk beni tamamen yok sayıyor, yaşamdan zevk alma hakkım var ve çıkaracağım da. Bedeli ne olursa olsun.
