Pagos
@Pagos35
Tenhalığı seviyorum, sık görüşülmeyen ama bağı da koparılmayan dostlukları. Sakin mekanları, az rastlanılmayı, kendimle kalmayı, kendimi saklamayı ve de sınırlarımı...
İkiyüzlülüklerimiz ve hilelerimiz, çoğunlukla bilinçaltımızda saptanan ihtiyaç ve arzularımızı dile getirir. Kuşkusuz bu prensip bize yalan söylemek, kandırmak ve ihanet etmek ruhsatı vermez. İkiyüzlülük ve riyâkarlık hiçbir bahaneyle hoş görülmez. Ama eğer, gerek kendimizi gerekse başkalarını kandırarak yaptığımız riyâkarlıkların altındaki gerçeği öğrenebilirsek, o zaman davranışlarımızın sorumluluğunu omuzlayabilir ve dürüstçe, mertçe yaşayabiliriz.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Bir kadın, bir erkek tarafından ihmal edilir ya da incitilirse, tıpkı İzolde'nin yaptığı gibi, erkeğin kendi kılıcını, yani onun hücum gücünü, kendisine karşı kullanmanın bir yolunu bulur. Kendisini inciten erkeği incitmek, yaralamak ister. Ne var ki, başı sıkışan erkek kurtulmak için aşkını sunar ve yakınlık kurmak isteğinde bulunursa, kadın, sanki büyülenmiş gibi, yumuşar ve onu bağışlar. Kadınsı kişilik, dostluk ve yakınlık önerisini geri çevirmez. Gerek erkeğin kadınsı yanı gerekse etli-canlı kadın, kendisine dostluk ve yakınlık sunulunca, genellikle kinini unutur, öç almaktan vazgeçer. Kadının bu son derece soylu içgüdüsü, onun insan yaşamına yaptığı hizmetlerden ve biçimlendirici etkilerden biridir. Yakınlaşma ve ilişki kurma, kadının ilk prensibi ve doğal yapısının egemen özelliğidir. Kadın her şeyden önce ve her şeyden çok, bu ilke için yaşar.
Romantik aşk, nitelik tanımlaması bakımından "denetim dışı"dır. Aslında romantik aşkın denetim dışı nitelikte olmasından da biz sorumluyuzdur. Çünkü küçük ego dünyamızın kısır çerçevesinden kurtarılmayı, farkında olmadan -bilinçaltımızda- biz isteriz. Romantik aşkın bize sağladığı bağlarımızı koparma ve ego zihnimizi yüceltme imkânı bir "dinsel deneyim"dir ve bizim de bilinçaltımızda aradığımız şey odur.
Bu gizemlilik bizi hayrete düşürür, ama zaten romantik aşkın kendisi bir sır, bir esrardır. Romantik aşk, "bilinmeyen"den, bilinçaltımızın keşfedilmemiş derinliklerinden fışkıran bir enerji sistemidir. Romantik aşkın kaynağı olan o parçamızı -bize ait olduğu halde- tanımayız, anlamayız ve o yüzden de romantik aşkı asla sağduyu düzeyine indirgeyemeyiz. Tıpkı aşk şarabı gibi, romantik aşk da bizi, istemimiz dışında sıkı sıkıya yakalar, tepe-takla eder, yaşamımızın alt-üst olmasına neden olur, bağlılıklarımızı yeni baştan düzenler. Romantik aşk yüzünden en değerli tasarılarımızı unuturuz, o zamana kadar izlediğimiz yaşam ilkelerini terk ederiz.
Fakat öyle bir paradoksla karşı karşıyayız ki, onu savsaklamamız mümkün değildir: romantik aşk; kişiyi bütünleyen, psikolojik açıdan tamamlandığını hissettiren, kusursuz bir doyuma ulaştıran ve yaşamın gerçek anlamı ile ilişkiye girmesini sağlayan, yakıcı ve bütün benliği işgal edici bir coşkuyla; "öbür dünya" deneyimi için girişimde bulunmaktadır.