Siya
@Paltosuzlar
Ji bo Dînozoran
Helbestkarekê li gorî dil û kirina xwe
Li ser rêça Xanî û Hecî qadirê Koyî
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İlk devletlerin ortaya çıkışından bu yana egemen ideoloji—ya da daha geniş anlamıyla iktidar—kendisi dışındaki toplumsal formları çoğunlukla düzen bozucu ve kaosa sürükleyici olarak tanımlamıştır.
Bu nedenle doğaya daha yakın, alternatif yaşam biçimleri çoğu zaman lanetli ya da tehlikeli yapılar gibi öğretilmiştir.
Ancak iktidar yalnızca bastıran bir mekanizma değildir; aynı zamanda dönüştüren, kendi içine alan ve yeniden üreten bir yapıdır. Bu yüzden alternatif olan her şey, ya yok edilir ya da zamanla iktidarın yeni biçimlerine evrilir.
Bu yerleşik düşünceyi kırmak zordur. Dahası, yanlış tanımlamalar nedeniyle bu kırılma girişimleri zaman zaman yeni tehlikeler de üretmiştir.
Örneğin Rus Ekim Devrimi sonrasında ortaya çıkan sosyalist yapı, özgürlük iddiasıyla doğmuş; ancak kısa sürede kendi iktidar biçimini kurarak yeni bir tahakküm düzenine dönüşmüştür.
Bu nedenle yapılması gereken ilk şey, kavramları yeniden tanımlamak ve anlamaktır.
Çünkü doğru tanımlanmayan her fikir, eninde sonunda karşı çıktığı yapının bir yansımasına dönüşme riski taşır.
Bu kitap, tam da bu yüzden, yeniden düşünme ve anlama kılavuzu olarak var.__
Diğer antropologlar devletsiz toplumların yaygınlığını seve
seve kabul ettiler, hatta bazıları bunları “işleyen anarşiler” olarak
bile niteledi. Onlar, böyle toplumların varlığını zaten veri kabul
edip, daha önemli problemlere doğru yol almamız gerektiğine
inanıyorlardı. Mamafih, ben 30 yılı aşkın antropoloji öğretme tec-
rübem sırasında, öğrenciler arasında, hiçbir toplumun yönetimsiz
var olamayacağı –ve buna bağlı olarak her toplumun bir başının
olması gerektiği– mitinin çok köklü bir şekilde yerleşmiş olduğu-
nu gördüm. Günümüz öğrencileri kilisenin dininden vazgeçmiş
olsalar bile, milliyetçilik ve devletçilik dinlerinden vazgeçmediler.
Çağdaş “çoğulcu” toplumlarda birliğin kaynağı olan, tutkal işlevi
gören şey bu ikisidir. Demek ki, tıpkı ortaçağ toplumunun birli-
ği için Tanrı inancının gerekli olması gibi, devletin ve yönetimin
gerekliliği miti bu birlik için şart ve belirleyicidir. Üniversitelerde
siyaset “bilimi” bölümleri bu mitin resmen neşredildiği ana mer-
kezlerdir.
