Yorgun bir hastalık gibi medeniyet. Yani şehirli olmak mı diyelim. Kaldı mı şehirli köylü ayrımı? Kavramların ve insanların gerçekliği kalmadı artık. Coğrafyanın bile gücü yetmiyor artık, sermaye dininin tek tip aklı manipüle edilmiş insan üretme zulmünün önüne geçmeye. Evet medeniyiz artık; tüketen, sormayan, ucuz zevkleri ardında eşrefi mahluk olma özgürlüğünü satan ve her acıya üzülüyor gibi yapıp unutan medeni köleleriz. Hepimiz bu tiyatroda oyuncuyuz artık, önceden maskelerimiz vardı. Artık maskelere dönüştük.