"Sana, asla beni tanımamış olan sana," diye başlıyor kadının mektubu. Mektubu yazan kadın, düşüncelerini ve duygularını ilmek ilmek işlemiş mektubuna. "Hisler kelimelerle anlatılmaz." derler ama yazar, duyguları ustaca işlemiş kitabına. Okur ise derinden hissediyor duyguları. Kitap ve okur arasında bir bağ oluşuyor, sizi kendine çekiyor. Kitap, beni oku diye bas bas bağırıyor adeta.
Ara vermeden, sıkılmadan, tek bir solukta okunulacak bir kitap olduğunu düşünüyorum. Kitapta tek hoşuma gitmeyen şey, önsöz ve sonsöz. Çok uzun tutmuşlar, akıcı da değil ayrıca.