Gamze
@Patadegato
34 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
İsminden dolayı karamsarlığa kapılacağım korkusuyla başladığım bir kitaptı.Tam tersi oldu.Gidişatı biraz da olsa tahmin ettim.Okurken çoğu cümlede hayatımda hissettiklerimden kesitler buldum ve altını çizdim.Benliğini,ne olmak istediğini,toplumsal kaygıların hayatını nasıl etkilediğini sorgulatan güzel bir eserdi.
Peki Veronika gerçekten ölmek mi istiyor?
Reklam
Momo
İsmini çok duyduğum bu kitaba kesin yine abartı diyerek başladım.Hikayenin başında itibaren Momo ile öyle bir gönül bağı kurdum ki sonunda kendi hikayemi anlatmış gibi hissettim.Yazarın dili çok akıcı ve sade.Yaşadığımız çağın sorunlarından olan “zaman” kavramına harika açıklamalar getirilmiş.Okumaya can attığım,merak ettiğim için çabuk bitirdiğim bir kitap oldu.
Bitirmek için büyük çaba verdiğim kitaplardan biri oldu.Bazı diyaloglar gereksiz yere uzatılmış ve kitap 436 sayfa olmuş.Daha kısa olmalıydı ve akış daha hızlı gitmeliydi bence.Cinayet kitaplarında Agatha Christie’nin değerini bir kez daha anladım.
Eski dönemlerde yazılmasına rağmen günümüz sorunlarına ışık tutan bir eser.Mustafa Kemal Atatürk ‘ün önerdiği bir kitap olması kitabı daha özel kılıyor,onun yaratmak istediği Cumhuriyet’i daha net anlamamıza yardım ediyor.Bir ülkeyi küllerinden nasıl doğurabilirsiniz? Ülkeniz ve milletiniz içinde rolünüz ne ? sorularına ışık tutuyor.
Özlemişim
Kitabın ismini önceden çok duyup fuardan almıştım.Sarah Jio tadında kitaplar okumayalı uzun zaman olmuştu.Son zamanlarda okuduğum en kalın kitap olduğu için biraz elimde sürünmüş olabilir.Bazı bölümler gereğinden fazla uzatılmış olsa da konusunu beklediğimden daha çok sevdim.Karakterleri içimde yaşayıp canlandırabildim.Sıcacık bir roman.
Reklam