Hiçbir şey geçmedi ama alıştım diyelim. Alıştım ama unutmadım. Alışmakla unutmak aynı şey değil. İnsansın alışıyorsun ama insansın unutamıyorsun. Alışmak zaruret ama unutmak ihanet bence.
Yani hep böyle değildi elbette. Önceden güzeldi her şey. Ama insan hiçbir şeyin kıymetini güzelken anlamıyor. Varken bakmadıklarının yokken bir kez olsun görmenin hasretini çekiyor.
Ama ağır bir hal bu. Çok ağır geliyor. Önceleri daha çok canımı yakıyordu ama şimdi şimdi alıştım. Ama alıştın diye canın yanmıyor sanmasın kimse. Hani elinde kolunda olan yaralar gibi. Yara geçiyor ama izi kalıyor; anı geçiyor ama sızı kalır.